ဥစားကြက်မွေးမြူရေးခြံများအတွက် ကောင်းမွန်သော မွေးမြူရေးကျင့်စဉ်

မြန်မာနိုင်ငံမှာ၊ကမ္ဘာ့အဆင့်အတန်းမီ၊တမာပိုးသတ်ဆေးစက်ရုံကို၊မကွေးတိုင်း၊ပခုက္ကူမြို့မှာ တည်ရှိပြီးဖြစ်ပါတယ်။ ပြည်တွင်းသုံးထက်၊နိုင်ငံခြားပို့ကုန်အဖြစ် ထုတ်လုပ်တင်ပို့နေပါတယ်။(အခုလို အချိန်ခါမျိုးမှာတော့ မသိတော့ပါ)။ စက်ရုံနဲ့ချိတ်ဆက် ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့သာလိုအပ်ပါတယ်။

ဖြုတ်စိမ်းကျရောက်မှု ရှိပါသလား၊စုပ်စားပိုးမှတဆင့် ဗိုင်းရပ်ရောဂါအထိဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊အရွက်ပုံစံပြောင်းခြင်း၊ရောင်မညီကွက်ကြားဖြစ်ခြင်းတွေဟာ၊ဗိုင်းရပ်စ် လက္ခဏာတွေဖြစ်ပါတယ်။ စုပ်စားပိုးဆေး+အနည်းလိုအာဟာရအားဆေးဖျန်းပါ။

နွားများ လျင်မြန်စွာ ဝဖြိုးလာစေရန်အတွက် ပထမဦးစွာ နီးစပ်ရာတိကုဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့်သန်ချဆေး ကို မဖြစ်မနေ တိုက်ကျွေးပြီး ရောဂါကာကွယ်ဆေးများ ပုံမှန်ထိုးနှံပေးရပါမယ်။ ထို့နောက် ဝစေရန် ဖွဲနု၊ ဆန်ကွဲနှင့် ပဲဖတ်/နှမ်းဖတ် တို့ကို အချိုးကျစပ်ထားသော အစာနုကို နွားကိုယ်အလေးချိန်၏ ၁% မှ ၂% ခန့် နေ့စဉ် ကျွေးမွေးရပါမယ်။ ၎င်းအပြင် အမျှင်ဓာတ်အတွက် နေဗီယာမြက်ကဲ့သို့ အစာစိမ်းများ ကို တိုးမြှင့်ကျွေးခြင်း၊ ကောက်ရိုးကို ကောက်ရိုးနု ပြုလုပ်ကျွေးခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော သောက်ရေကို ၂၄ နာရီပတ်လုံး ရရှိစေခြင်းဖြင့် အာဟာရပြည့်ဝစွာ မွေးမြူနိုင်ပါတယ်

ငရုတ်ခါးရိရောဂါသည် အစိုဓာတ်လွန်ကဲပြီး ရေဝပ်သော ပျိုးခင်းများတွင် ဖြစ်ပွားတတ်သည့် မြေဆောင်မှိုရောဂါဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီးနှင့်ထိစပ်နေသော ပင်စည်ခြေပိုင်း ပုပ်၍ လဲကျခြောက်သေစေတတ်ပါတယ်။ ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် ရေစီးရေလာကောင်းအောင် ပြင်ဆင်ပြီး Carbendazim သို့မဟုတ် Metalaxyသို့မဟုတ် Foestyl Al မှိုသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုး ပက်ဖျန်းပေးရပါမယ်။ မြစ်ခြောက်ဆွေးရောဂါသည် ရာသီဥတုပူပြင်းပြီး မြေကြီးအစိုဓာတ်ပြောင်းလဲမှု မြန်ဆန်ချိန်တွင် သဲနုံးမြေများ၌ အဖြစ်များပြီး၊ အမြစ်များပုပ်ဆွေးကာ တစ်ပင်လုံး ညှိုးခြောက်သေဆုံးစေပါတယ်။ ၎င်းအတွက် မြေပြင်ချိန်တွင် ထရိုင်ကိုဒါးမား ဇီဝမှိုဆေး ထည့်သွင်းခြင်း၊ ရောဂါရပင်ကို နှုတ်ယူမီးရှို့ခြင်းနှင့် Azoxystrobin သို့မဟုတ် Thiophanate methyl, Hymexazol ဆေးရည်ကို အပင်ခြေသို့ ဖျန်းပေးခြင်းဖြင့် ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်

ပုံပါ ဂေါ်ဖီထုပ်ပျိုးပင်များ အစုလိုက်ညှိုးသေပြီး မြေပြင်တွင် မှိုမျှင်ဖြူများ တွေ့ရခြင်းမှာ "ပျိုးပင်ခြေပုပ် ခါးရိရောဂါ" ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းသည် မြေဆီလွှာစိုစွတ်မှု လွန်ကဲပြီး လေဝင်လေထွက်မကောင်းချိန်တွင် Pythium နှင့် Rhizoctonia မှိုပိုးများကြောင့် အဖြစ်များပါတယ်။ ယခုအခြေအနေကို ကုသရန် ရောဂါရအပင်နှင့် မှိုမျှင်ရှိသော မြေကို တူးထုတ်ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရေလောင်းခြင်းကို ချက်ချင်းလျှော့ချကာ နံနက်ပိုင်းသာ လောင်းရပါမယ်။ ထို့နောက် Metalaxyl + Mancozeb သို့မဟုတ် Propamocarb သို့မဟုတ် Foestyl Al မှိုသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို ပျိုးဘောင်ထဲအထိ စိမ့်ဝင်အောင် ဖျန်းပေးရပါမယ်။ နောင်တွင် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်အတွက် မစိုက်ပျိုးမီ မြေကိုနေပူလှန်းခြင်း၊ ထရိုင်ကိုဒါးမား (Trichoderma) အကျိုးပြုမှို ထည့်သွင်းခြင်းနှင့် မျိုးစေ့ကို မှိုသတ်ဆေးလူးနယ်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။

နွားသေးပါတဲ့အတွက်၊ တကြိမ်တည်းအများကြီးဖျန်းရင်/လောင်းရင် အပင်အတွက် ဆိုးကျိုးဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အရိပ်အောက်မှာ သိမ်းထားပြီး၊နောက်တပတ်နေမှ၊ တကြိမ် ဖျန်းသင့်ပါတယ်။

ဒီအရွယ်မှာ အမှားမခံနိုင်သေးတဲ့အရွယ်မို့၊သဘာဝမြေဆွေးများများနဲ့၊၁၅ပတ်လည်ကို၊တပင် ၂၀ဂရမ်ခန့် ၊ဝိုက်ကျင်းပြုလုပ်ပြီးကျွေးပါ။ဘာကြောင့်အပင်တက်နှေးရသလဲ?အဖြေရှာပါ။

စပါးဆစ်ပိုး၊ကြက်သွန်မြိတ်ပိုး၊ဖြုတ်ပိုး တခုခုကျတာဖြစ်နိုင်လို့ တောင်သူဦးကြီးက ပိုးကျတယ်သိတာဆို ဘာပိုးကျတာလဲပြန်ပြောထားပေးပါဦးဗျ

ဧရာဝတီတိုင်း ပုသိမ်ဒေသသည် မိုးရေချိန်ကောင်းမွန်ပြီး ပူအိုက်စိုစွတ်သော ရာသီဥတုရှိသဖြင့် ငရုတ်ကောင်းစိုက်ပျိုးရန် အလွန်သင့်တော်ပါတယ်။ နိုင်ငံခြားမျိုးများအနက် မြန်မာ့ရာသီဥတုနှင့် အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်ပြီး အထွက်နှုန်းကောင်းမွန်သော မလေးရှားမူရင်း ကူချင်းမျိုး (Kuching) နှင့် အိန္ဒိယစပ်မျိုးဖြစ်သော ပန်နီယူးမျိုးများ (Panniyur) ကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးသင့်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရာတွင် ပုသိမ်ဒေသ၏ မိုးများသော အခြေအနေကြောင့် ရေဝပ်ခြင်းမရှိစေရန် ရေစီးရေလာ စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ဖို့ အရေးကြီးပြီး၊ အပင်ငယ်စဉ် အရိပ်ပေးခြင်းနှင့် နွေရာသီတွင် မြေအစိုဓာတ် ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ ဂရုစိုက်ခြင်းဖြင့် အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနိုင်ပါတယ်

ခရမ်းသီး စိုက်ပျိုးနည်း

ဘီးစပ်ရွက်နှင့် တမာရွက်ကို ထုထောင်း၍ ရရှိလာသော အရည်သည် စပါးခင်းရှိ ရွှေခရု (ခေါ်) ရွှေလရု အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်နှင်ထုတ်နိုင်ပါတယ်။ ဤအရွက်များတွင် ပါဝင်သော ပြင်းရှသည့်အနံ့နှင့် အလွန်ခါးသော အဆီအနှစ်များကြောင့် ရွှေခရုများ စပါးပင်နုနုလေးများကို ကိုက်ဖြတ်မစားနိုင်အောင် တားဆီးပေးပါတယ်။ အသုံးပြုရာတွင် အရွက်များကို နုတ်နုတ်စင်း၊ ထုထောင်းပြီးနောက် ရေတွင် အနည်းဆုံးတစ်ညစိမ်၍ ဆပ်ပြာရည်အနည်းငယ်ကို ဆေးစွဲကပ်ဆေး ‌အဖြစ် ရောစပ်ကာ ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ပိုမိုထိရောက်စေရန် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ရေသွင်းမြောင်းဝတွင် ဆေးအိတ်ချည်ထားခြင်းနှင့် ပန်းရောင်ခရုဥအုံများကို လိုက်လံကောက်ယူဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကိုပါ တွဲဖက်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိတယ်။

ပဲတီစိမ်း ၆ ရက်သား အပင်ပေါက်ကာစ အခြေအနေတွင် မည်သည့် ရွက်ဖျန်းဆေး၊ အားဆေး သို့မဟုတ် ပိုးသတ်ဆေးမျှ သုံးစွဲရန် မလိုသေးပါဘူး။ ပဲပင်ငယ်များသည် အပင်ပေါက်ပြီး ၁၀ ရက်သားခန့်အထိ ၎င်းတို့၏ အစေ့တွင်းပါ အာဟာရဓာတ်ဖြင့်သာ သဘာဝအတိုင်း ရှင်သန်ကြီးထွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ အပင်သက်တမ်း အလွန်နုနယ်သေးသည့် ယခုအချိန်တွင် ဆေးဖျန်းခြင်းက ကုန်ကျစရိတ် ပိုစေရုံသာမက ဆေးလောင်၍ အပင်ငယ်များ ထိခိုက်သေဆုံးနိုင်ပါတယ်။ အပင်သက်တမ်း ၁၀ ရက်ကျော်၍ သုံးခွရွက်များ စတင်ထွက်ရှိလာချိန်မှသာ အပင်ကြီးအားဆေးနှင့် လိုအပ်ပါက ပိုးမွှားကာကွယ်ဆေးများကို စတင်ပက်ဖျန်းပေးသင့်ပါတယ်။

ရွှေဘိုပေါ်ဆန်းစပါးသည် အပင်သက်တမ်း ၁၄၅ ရက်မှ ၁၅၀ ရက်ဝန်းကျင် ရှိသော သက်လတ်/သက်ကြီး စပါးအမျိုးအစားဖြစ်သဖြင့် ရက် ၆၀ သားအချိန်သည် အပင်ပွားနှုန်းအမြင့်ဆုံးအချိန် း သာ ရှိပါသေးတယ်။ စပါးအဆန်ပြည့်ပြီး အောင်နှံဖြစ်စေရန် ကျွေးရမည့် (ပိုတက်ရှ်) မြေဩဇာကို ရက် ၆၀ သားတွင် ကျွေးခြင်းထက်၊ အပင်အတွင်း အနှံလောင်းစတင်တည်သည့် ရက် ၇၀ မှ ၇၅ ရက် (ဗိုက်မဖောင်းမီအချိန်) တွင် ကျွေးခြင်းက အာနိသင်အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးစဉ် မြေခံမြေဩဇာအဖြစ် ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိပါက ဤအချိန်တွင် ပိုတက်ရှ် (MOP) မြေဩဇာ အိတ်ဝက် (၂၅ ကီလိုဂရမ်) ကို ပုလဲမြေဩဇာနှင့် ရောစပ်၍ တစ်ဧကနှုန်း ပတ်ကြဲကျွေးနိုင်ပြီး၊ ဖုံးလုံးချိန်နှင့် အနှံထွက်ခါစအချိန်များတွင် ပိုတက်ဆီယမ်ဓာတ် မြင့်မားသော ရွက်ဖျန်းမြေဩဇာကိုလည်း ဖြည့်စွက်အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။