ကွမ်းရွက်တွင် အရွက်အကြောများ နီမြန်းလာခြင်းသည် ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါ ကူးစက်ခံရခြင်း (သို့မဟုတ်) ဖော့စဖရပ်နှင့် မဂ္ဂနီစီယမ်ကဲ့သို့သော အာဟာရဓာတ်များ ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပါတယ်။ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဗိုင်းရပ်စ်သယ်ဆောင်သော စုတ်စားပိုးများ ကျရောက်ခြင်းရှိမရှိစစ်ဆေးပါ၊ မြေဆီလွှာတွင် မဂ္ဂနီစီယမ်ဆာလ်ဖိတ်နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ဖြည့်တင်းပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။ ထို့ပြင် ကွမ်းဘောင်များတွင် ရေမဝပ်စေရန် ရေနုတ်မြောင်းများ စနစ်တကျ ဖောက်လုပ်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း အမြစ်ပုပ်ရောဂါကြောင့် အာဟာရမစုပ်ယူနိုင်ခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

စပါးခင်းအတွင်းရှိ တက်ပွက်မြက်ကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နှိမ်နင်းရန် စပါးပင်ကို မထိခိုက်စေသည့် ရွေးချယ်သတ် ပေါင်းသတ်ဆေးများဖြစ်သော ဆိုင်ဟေလိုဖော့ ဘျူတိုင် (Cyhalofop-butyl)၊ ဘစ်စပိုင်ရီဘက် ဆိုဒီယမ် (Bispyribac-sodium) သို့မဟုတ် ဖီနောက်ဆာပရော့-ပီ-အီသိုင်း (Fenoxaprop-p-ethyl) ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို အသုံးပြုရပါမယ်။ ဆေးမဖျန်းမီ စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ရေများကို ကုန်စင်အောင် အရင်ထုတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်အစိုဓာတ်ရှိချိန်တွင် မြက်ပင်များပေါ်သို့ နှံ့စပ်အောင် ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ဆေးဖျန်းပြီး ၂ ရက်မှ ၃ ရက်အကြာတွင် စိုက်ခင်းထဲသို့ ရေပြန်သွင်းကာ ရေအနက်ကို ၅ ရက်ခန့် အလွှာလိုက် ဆက်တိုက်ထိန်းထားပေးခြင်းဖြင့် မြက်ပင်များ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်ပါသည်။ ဆေးဒဏ်ခံပြီး ကြွင်းကျန်ခဲ့သော သက်တမ်းရင့် မြက်ကြီးများကိုမူ လက်ဖြင့် လိုက်လံနုတ်ပစ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

ဒီဆောင်းပါးမှာ လေ့လာနိုင်ပါတယ်ဗျ။ ရေချိုငါးခူမွေးမြူနည်း

ဒီဆောင်းပါးမှာ လေ့လာနိုင်ပါတယ်ဗျ။ ရေချိုငါးခူမွေးမြူနည်း

မိုးဖရဲသီးသည် ဝတ်မှုန်ကူး/အသီးတင်ပြီးနောက် ပုံမှန်အားဖြင့် ၃၀ မှ ၃၅ ရက် ဝန်းကျင် (မျိုးစပ်ပေါ်မူတည်၍ ရက် ၄၀ အထိ) ကြာလျှင် ရင့်မှည့်ဆွတ်ခူးနိုင်ပြီး၊ အစေ့ချစိုက်သည့်နေ့မှ တွက်လျှင် ၇၅ ရက်မှ ၉၀ ဝန်းကျင် ကြာမြင့်တတ်ပါတယ်။ ဆွတ်ခူးရန် အသင့်ဖြစ်မဖြစ်ကို သိရှိနိုင်ရန် အသီးနှင့် အနီးဆုံးရှိ နားရွက်ခိုင် ညိုခြောက်ခြင်း၊ အသီးအောက်ခြေ မြေကပ်အကွက် ဝါကြန့်ကြန့်အရောင် ပြောင်းခြင်း၊ လက်ဖြင့်တောက်ပါက အုန်းအုန်း (သို့မဟုတ်) ပတ်စာပိတ်သံကဲ့သို့ ရင့်မှည့်သံ ထွက်ခြင်းနှင့် အခွံပြောင်လက်မှုပျောက်ပြီး အရောင်မှိန်လာခြင်း စသည့် ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးချက်များဖြင့် ပူးတွဲဆုံးဖြတ်ရပါမယ်။ မိုးရာသီတွင် အသီးမခူးမီ ၃ ရက်မှ ၅ ရက်အလို၌ ရေဖြတ်ပေးခြင်းဖြင့် ဖရဲသီးကွဲခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး အချိုဓာတ်ကို ပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်စေပါလိမ့်မယ်။

ဘူးပင်သည် ပူနွေးစိုစွတ်သော ရာသီဥတုကို နှစ်သက်သည့်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် မိုးဦးကျကာလ (မေ-ဇွန်)၊ မိုးအကုန်ဆောင်းအကူး (အောက်တိုဘာ-နိုဝင်ဘာ) နှင့် နွေဦးကာလ (ဖေဖော်ဝါရီ-မတ်) တို့သည် စိုက်ပျိုးရန် အကောင်းဆုံး ရာသီများ ဖြစ်ကြပါတယ်။ မိုးဦးစိုက်ခြင်းသည် သဘာဝမိုးရေရသဖြင့် ရေဖိုးသက်သာပြီး အပင်သန်သော်လည်း ရေမဝပ်ရန် သတိပြုရမည်ဖြစ်ကာ၊ ဆောင်းစိုက်ခြင်းသည် ပိုးမွှားအန္တရာယ်နည်းပြီး အသီးအရည်အသွေး ကောင်းမွန်စေပါတယ်။ နွေစိုက်ခြင်းအတွက်မူ အစေ့ညှောက်ပေါက် ကောင်းမွန်သော်လည်း စိုက်ခင်းအတွင်း မြေဆီလွှာအစိုဓာတ် အမြဲရှိနေစေရန်အတွက် စိတ်ချရသော ရေသွင်းရေထုတ်စနစ် ရှိဖို့ အထူးလိုအပ်ပါတယ်။

စိုက်ခင်းကို၊ပေါင်းရှင်းခြင်း/စုပ်စားပိုးကာကွယ်ဆေး(acetameprid/fipronil/thiamethoxan/clofenapyr/spiromexifen.. )တမျိုးချင်းကို အလှည့်ကျဖျန်းရပါတယ်။ စုပ်စားပိုး မလာအောင်၊ယူရီးယား/ဟိုမုန်းဆေးများ လျှော့သုံးပါ။ ဗိုင်းရပ်ရောဂါခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ပိုတက်စီယံများသော မြေသြဇာ များများကျွေးပါ။ အခြေအနေအရမ်းဆိုးတဲ့ ါပင်ငယ်များကို၊ကျန်းမာတဲ့ ပျိုးပင်အစားထိုးပါ။

နောက်ဆုံးမြေဆီဘယ်ရက်မှာကျွေးရမလဲ မြေဆီမှာဟူးမစ်အက်စစ်အမှုန့်လူးပြီးကျဲရင်ဘာအကျိုးကျေးဇူးရနိုင်မလဲ

ခရမ်းပင်တွင် ယင်ဖြူများကျရောက်ပြီး အပင်ငယ်များ ဝါရခြင်းမှာ ပိုးမွှားများက အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်မှ အပင်ရည်ကို စုပ်ယူစားသောက်ခြင်းနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါပိုး သယ်ဆောင်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ပင်လုံးပြန့်အာနိသင်ရှိသော အီမီဒါကလိုပရစ် (Imidacloprid) သို့မဟုတ် အစီတာမီပရစ် (Acetamiprid) ပိုးသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်ပါ ဆေးနှံ့စပ်အောင် ပက်ဖျန်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် အပင်ပြန်လည်လန်းဆန်းလာစေရန် နိုက်ထရိုဂျင် (N) ပါဝင်မှုများသော ရွက်ဖျန်းမြေသြဇာ သို့မဟုတ် အချိုးညီမြေသြဇာကို ဆေးညွှန်းအတိုင်း ဖျန်းပေးသင့်ပြီး စိုက်ခင်းအတွင်း အဝါရောင်ကော်ကပ်ထောင်ချောက်များ သုံးစွဲခြင်းဖြင့်လည်း ယင်ဖြူအကောင်ကြီးများကို ဖမ်းယူနှိမ်နင်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ နီးစပ်ရာစိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်တွေနဲ့ သေချာတိုင်ပင်ပြီး လိုအပ်သလို ဆောင်ရွက်ပါ။

မြေပဲစိုက်ခင်းများတွင် မွှားပင့်ကူနီ ကျရောက်ပါက စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ အဗာမက်တင် (Abamectin) သို့မဟုတ် (Spiromesifen) ပါဝင်သော မွှားသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်ပါ စိုရွှဲစေရန် အမှုန်အမွှားစနစ်ဖြင့် စနစ်တကျ ပက်ဖျန်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ မွှားဥများ ထပ်မံပေါက်ပွားမှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်ရန် (၄) ရက်မှ (၅) ရက်အကြာတွင် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံဖျန်းပေးရန် လိုအပ်ပြီး၊ စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ပေါင်းမြက်များကို ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် နိုက်ထရိုဂျင်မြေသြဇာ အလွန်အကျွံကျွေးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဖြင့်လည်း ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ ရာသီဥတုပူပြင်းချိန်တွင် အရွက်လောင်ကျွမ်းမှုမဖြစ်စေရန် ဆာလဖာပါဝင်သောဆေးများနှင့် တွဲဖက်ဖျန်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရပါမယ်။

၁ ဧကခြံဝင်းအတွင်း ဆိတ်ကောင်ရေ ၁၀၀ အား တင်းကုပ်နှင့် လွှတ်ကျောင်းစနစ်တွဲ၍ မွေးမြူခြင်းသည် စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲပါက အလွန်အဆင်ပြေနိုင်ပါတယ်။ ဆိတ်ကောင်ရေ ၁၀၀ အတွက် အနည်းဆုံး စတုရန်းပေ ၁,၅၀၀ မှ ၂,၀၀၀ အကျယ်ရှိသော ကြမ်းပြင်မြင့်တင်းကုပ် လိုအပ်ပြီး၊ ညအိပ်ချိန်၊ မိုးရွာချိန်နှင့် အစာကျွေးချိန်များတွင် တင်းကုပ်ပေါ်၌ ထားရှိခြင်းက ရောဂါဘေးမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ၁ ဧက စားကျက်ကွင်းအတွင်း သဘာဝမြက်သက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်နိုင်သဖြင့် နေ‌ဗီယာမြက်နှင့် ပဲမျိုးနွယ် စားကျက်ပင်များကို စိုက်ပျိုးထားရပါမယ်။ ထို့ပြင် ၁ ဧကကို ၃ ကွက်ခန့် စည်းရိုးခတ်၍ အလှည့်ကျလွှတ်ကျောင်းခြင်း ကို ကျင့်သုံးပြီး၊ တင်းကုပ်ပေါ်၌ ဖွဲနု၊ နှမ်းဖတ်ကဲ့သို့သော ဖြည့်စွက်စာများကိုပါ တွဲဖက်ကျွေးမွေးပါက အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနိုင်ပါတယ်။

မိုးနှမ်းစိုက်ပျိုးရာတွင် အထွက်နှုန်းကောင်းပြီး ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်ရန်အတွက် ပထမဦးစွာ မိုးဒဏ်နှင့် ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်သော ကဲ့သို့သော မျိုးကောင်းမျိုးသန့်များကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးရပါမယ်။ စိုက်ပျိုးချိန်တွင် ရေဝပ်ခြင်းကြောင့် မှိုရောဂါမဖြစ်စေရန် ဘောင်စနစ်ဖြင့် စိုက်ပျိုးပြီး စိုက်ခင်းအတွင်း ရေနုတ်မြောင်းများကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ထားရပါမည်။ အပင်ပေါက်သန်မာစေရန် မျိုးစေ့ကို မှိုသတ်ဆေးဖြင့် လူးနယ်စိုက်ပျိုးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပန်းပွင့်သီးကပ်ချိန်တွင် အရွက်ဖျန်းအားဆေးနှင့် ပိုတက်ရှ်အားဆေးကို ဖြည့်စွက်ရပါမယ်။ ထို့ပြင် နှမ်းဖိုရောဂါနှင့် နှမ်းရိုးမဲရောဂါများမှ ကာကွယ်ရန်စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များ ပိုးသတ်ဆေးဖြင့်လည်းကောင်း၊ မှိုရောဂါများကို မှိုသတ်ဆေးဖြင့်လည်းကောင်း ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်းပြုလုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဤအဖြေဖြင့်ပြေလည်သည် သတ်မှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ