ငရုတ်သီးများ ကိုင်တွယ်လိုက်သည်နှင့် အညှာမှ ကြွေကျပျက်စီးခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် ငရုတ် မှည့်ပျောက်စွန်းရောဂါ (Anthracnose) မှိုပိုးကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ငရုတ်သီးထိုးယင် (Chilli Fruit Fly) လောက်ကောင်များ အသီးအတွင်းပိုင်းကို ကိုက်စားဆွေးမြည့်စေခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ထို့ပြင် ကယ်လ်စီယမ်ဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း အသီးများ ဆွေးမြည့်ကြွေကျနိုင်ပါတယ်။ ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် ရောဂါရအသီးများကို ဖယ်ရှားမီးရှို့ခြင်း၊ အက်ဇိုဆီစထရိုဘင်(Azoxystrobin) သို့မဟုတ် မန်ကိုဇက် (Mancozeb)ကဲ့သို့သော မှိုသတ်ဆေးများ ပက်ဖျန်းခြင်း၊ သီးထိုးယင်ထောင်ချောက်များ အသုံးပြုခြင်းနှင့် ကယ်လ်စီယမ် ဘိုရွန် ရွက်ဖျန်းအားဆေးများ ဖျန်းခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ပေးရပါမယ်။

၄ လက်မ မော်တာပန့်တစ်လုံး၏ ပုံမှန်ရေထွက်အားသည် တစ်မိနစ်လျှင် ဂါလန် ၂၅၀ မှ ၃၅၀ ခန့် ရှိပါတယ်။ နှမ်းစိုက်ခင်းတွင် ရေသွင်းရန်အတွက် ပန့်အဝထွက်မှ ပင်မပိုက်ကို ၃ လက်မ သို့မဟုတ် ၄ လက်မ PVC သုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ခွဲထွက်ပိုက်ကို ၂ လက်မခွဲ၊ ရေဖျန်းခေါင်းတပ်မည့် ပိုက်လိုင်းငယ်ကို ၁ လက်မခွဲ သို့မဟုတ် ၁ လက်မ သွယ်တန်းရပါမယ်။ ရေဖျန်းခေါင်း အရေအတွက်မှာ တောင်သူကြီးရွေးချယ်မည့် ခေါင်းအရွယ်အစားပေါ် မူတည်ပြီး ၁/၂ လက်မ ခေါင်းငယ်သုံးပါက အလုံး ၅၀ မှ ၇၀ ကြား၊ ၃/၄ လက်မ ခေါင်းလတ်သုံးပါက အလုံး ၃၀ မှ ၄၀ ကြား၊ ၁ လက်မ ခေါင်းကြီးသုံးပါက အလုံး ၁၅ လုံးမှ ၂၀ ခန့်အထိ တစ်ပြိုင်နက် မောင်းနှင်နိုင်ပါတယ်။ သို့သော် ရေဖိအား ညီညာစေရန် စိုက်ခင်းကို အကွက်ခွဲပြီး ဘောဗားများဖြင့် တစ်လှည့်စီ ရေသွင်းခြင်းက အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။သို့မဟုတ် ပိုက်ပေါက်များဖြင့် ပေးခြင်းက ပိုကောင်းပါတယ်

ဆင်းသုခစပါး သက်တမ်း ၇၀ ရက် (ရက် ၇၀ သား) အချိန်သည် စပါးဖုံးလုံးပြီး စပါးအနှံစတင်အထွက်ပြူချိန်ဖြစ်သောကြောင့် အစေ့အဆန်အောင်ရန် အာဟာရကျွေးရန် အလွန်မှန်ကန်သော အချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ဤအချိန်တွင် အနှံအောင်ရန်အတွက် ပိုတက်ရှ် (MOP) ကို အဓိကထားပြီး အပင်အခြေအနေကြည့်ကာ ယူရီးယား (ပုလဲ) အနည်းငယ်သာ တွဲဖက်ကျွေးသင့်ပြီး ဆာလ်ဖာဓာတ်ကိုမူ အပင်ပွားချိန်တွင်သာ သုံးခဲ့သင့်ပါတယ်။ မြေဩဇာကျွေးခြင်းကို အလံရွက်ထွက်ချိန်မှ စပါးနှံစထွက်ချိန် (နောက်ဆုံး ရက် ၇၅ ရက်) အပြီးသတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပန်းပွင့်နေချိန်နှင့် သက်တမ်း ၉၀-၁၀၀ ရက်များတွင် မြေဩဇာကျွေးပါက အဖျင်းများခြင်းနှင့် ပိုးမွှားရောဂါ ပိုမိုကျရောက်စေတတ်သဖြင့် လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရပါမယ်။ သတိပြုရမှာက မှို့ကပ်ချိန်ဆိုရင် ပိုတက်များများနှင့်ပုလဲအနည်းငယ်ကျွေးသင့်ပြီး ဖုံးလုံးချိန်ခေါ် စပါးအနှံထွက်ပြူစအချိန်ဆိုရင်တော့ ပိုတက်အနည်းငယ်နှင့် ပုလဲများများကျွေးပေးသင့်တာပါ။အခုက စပါးပင်က ဘယ်အနေအထားရှိမလဲ ပုံမမြင်ရတော့ မိမိဘာသာစစ်ဆေးပြီးဆုံးဖြတ်ပါဗျ

ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး (ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်အပါအဝင်) လက်ရှိ ဆင်းသုခ စပါးအစို ပေါက်ဈေးမှာ အစိုဓာတ်အခြေအနေနှင့် ဒေသတွင်းဝယ်လိုအားပေါ်မူတည်၍ တင်း ၁၀၀ လျှင် ငွေကျပ် ၁၇ သိန်းမှ ၁၈ သိန်းခွဲဝန်းကျင်အထိ ရှိနေပါတယ်။ စပါးအစိုသည် ကြိတ်ခွဲရာတွင် ဆန်ကွဲထွက်နှုန်းများပြီး ရေရှည်သိုလှောင်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် အခြောက်ခံစရိတ်နှင့် အလေးချိန်လျော့တွက်မှုများအတွက် အခြောက်စပါး (သိန်း ၂၀ ဝန်းကျင်) ထက် ဈေးနှုန်းလျော့နည်းခြင်းဖြစ်ကာ တောင်သူများအနေဖြင့် ဈေးကောင်းရရှိရန် အစိုဓာတ် ၁၄% ရောက်အောင် နေလှန်းပြီးမှ ရောင်းချသင့်ပါတယ်။

TBL9 မတ်ပဲမျိုးကို ခုတ်ဖုံးစနစ်ဖြင့် စိုက်ပျိုးရာတွင် အောင်မြင်မှုရရှိရန်အတွက် မြေအစိုဓာတ် အကောင်းဆုံးရှိနေချိန်ကို ရွေးချယ်ပြီး တစ်ဧကလျှင် (၁၀ မှ ၁၂) ပြည်နှုန်းဖြင့် ကြဲပက်ရပါမယ်။ မျိုးစေ့ကို မျိုးညှောက်ဖောက်ပြီး ကြဲပက်ခြင်းမပြုမီ ပဲမြစ်ဖုဇီဝမြေသြဇာ (Rhizobium) နှင့် လူးနယ်ပါက အပင်ကို ပိုမိုသန်စွမ်းစေပါတယိ။ အကယ်၍ စပါးမရိတ်မီ (၇-၁၀) ရက်အလို မြေကြီး အစိုဓာတ်ရှိချိန်တွင် ကြဲပက်ခြင်း သို့မဟုတ် စပါးရိတ်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းကြဲပက်၍ စပါးရိုးပြတ်များကို ဓားဖြင့်ခုတ်ဖုံးပေးခြင်း နည်းလမ်းများကို လက်တွေ့အသုံးချနိုင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မေးခွန်းရှင် ဖော်ပြထားသည့် စပါးခင်းတွင် ပေါင်းသတ်ဆေး ဖြန်းထားသည့် အချက်ကြောင့် ဆေးအာနိသင် ကျန်ရှိမှုကို သတိပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပဲပင်ပေါက်သက်တမ်း (၁၀-၁၅) ရက်တွင် အမိုင်နိုအက်ဆစ်ပါဝင်သော ရွက်ဖျန်းအားဆေးကို ပက်ဖျန်းပေးခြင်းဖြင့် ပေါင်းသတ်ဆေးဒဏ်ကြောင့် အပင်တုံ့ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ (ယခုလက်ရှိ) ဆာဖိုးသာနှင့် GW-11 စပါးဈေးကွက်သည် အရောင်းအဝယ် အနည်းငယ်အေးပြီး ဈေးငြိမ်နေပါတယ်။ ပြီးခဲ့သည့် ရာသီမြင့်တက်ချိန်က စပါးတင်း ၁၀၀ လျှင် ၁၈ သိန်းကျော်အထိ ပေါက်ဈေးရှိခဲ့သော်လည်း၊ လက်ရှိတွင် နယ်စုံမြေပြင်ဆန်စက်အဝယ်ဈေးမှာ ဒေသနှင့် အစိုဓာတ်ပေါ်မူတည်၍ တင်း ၁၀၀ လျှင် ၁၄ သိန်းမှ ၁၈ သိန်းကြား ရှိနေပြီး၊ ဆန်ချောတစ်အိတ်လျှင် ၇၀,၀၀၀ ကျပ်မှ ၈၅,၀၀၀ ကျပ်ဝန်းကျင်ဖြင့် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်နေပါတယ်။ တိကျသော နေ့စဉ်ပေါက်ဈေးအတွက် မိမိဒေသတွင်း ကုန်စည်ဒိုင်များနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ရန် အကြံပြုလိုပါတယ်ခင်ဗျာ။ကျွန်တော်လက်လှမ်းမှီသလောက်သာ ကျွန်တော်ဖြေကြားပေးတာမို့ပါ။ အခြားသိသူများလည်း ဖြေကြားပေးကြပါဦး၊

ပထမအဖြေက အင်တာနက်အခက်အခဲကြောင့်ပုံမမြင်ရဘဲ ဖြေကြားမိလိုက်တာပါ။အခုမှ ပုံမြင်ရတာပါ။ ပုံအရ မြေဆီလွှာသည် အလွန်အမင်း ခြောက်သွေ့ပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသောကြောင့် ပေါင်းသတ်ဆေး လုံးဝ မဖျန်းသင့်သေးပါဘူး။ ဤကဲ့သို့ ရေငတ်ဒဏ်ကြောင့် အပင်ပန်းဖြစ်နေချိန်တွင် ပေါင်းသတ်ဆေးဖျန်းပါက ပေါင်းမြက်များ ဆေးမသေသည့်အပြင်၊ စပါးပင်များပါ ဆေးဒဏ်ကြောင့် ဝါခြင်း၊ တန့်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းတို့ ဖြစ်ပွားနိုင်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ပထမဦးစွာ လယ်ကွင်းထဲသို့ ရေအမြန်သွင်းပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရေသွင်းပြီးနောက် စပါးပင်နှင့် ပေါင်းမြက်များ ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသည့် ၃ ရက်ခန့်အကြာ (မြေစိုစွတ်မှုရှိနေချိန်) မှသာ စပါးရွေးချယ်ပယ်ဖျက်နိုင်သည့် ပေါင်းသတ်ဆေးကို စနစ်တကျ ရွေးချယ်ဖျန်းရပါမယ်။

ရေဆင်းပေါ်ဆန်း (၂) ၁၂၆-၁၃၉ ရက် ၁၀၀-၁၂၀ တင်း ပေါ်ဆန်း (ရွှေဘို) ၁၅၀ ရက်ဝန်းကျင် ၇၀-၁၀၀ တင်း ပေါ်ဆန်းရင် ၁၄၀-၁၄၅ရက် ၇၅-၉၀ တင်း ဧရာမင်း ၁၄၀-၁၅၅ ရက် ၈၀-၁၂၀ တင်း ကျားပြန် ၁၅၀ ရက်ဝန်းကျင် ၆၀-၈၀ တင်း ၁၄ ပေါ်ဆန်း ၁၄၀-၁၄၅ ရက် ၇၀-၉၀ တင်း ချောင်းသာပေါ်ဆန်း ၁၄၅-၁၅၀ ရက် ၆၀-၈၀ တင်း တစ်ဧကအထွက်ပျမ်းမျှနှုန်းပါ

ပုံပါစတော်ဘယ်ရီရွက်တွင် အရွက်ကြောများ စိမ်းနေပြီး ရွက်သားများ ဝါဖျော့နေသည့် လက္ခဏာသည် သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်း (Iron Deficiency) လက္ခဏာပါ။ စတော်ဘယ်ရီတွင် သံဓာတ်သည် အပင်တွင်း မရွေ့လျားနိုင်သဖြင့် ဤလက္ခဏာသည် အပင်ထိပ်ဖျားရှိ ရွက်နုများတွင် စတင်ပြလေ့ရှိပြီး၊ အကယ်၍ အပင်အောက်ခြေ ရွက်ရင့်များတွင် ဖြစ်ပါက မဂ္ဂနီဆီယမ်ဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်းပါပူးတွဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဤပြဿနာသည် မြေဆီလွှာ pH တန်ဖိုး ၆.၅ ထက် မြင့်မားလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ရေဝပ်၍ အမြစ်မကောင်းခြင်းတို့ကြောင့် အမြစ်က သံဓာတ်ကို မစုပ်ယူနိုင်ရာမှ ဖြစ်ပွားတတ်ပါတယ်။ ပြုပြင်ရန်အတွက် Feနှင့် Mgပါဝင်သောအနည်းလို အရွက်ဖျန်းမြေဩဇာ တစ်ပတ်ခြား၂ကြိမ်ပက်ဖျန်းပေးခြင်း၊ မြေဆီလွှာ pH ကို စတော်ဘယ်ရီကြိုက်သော ၅.၅ မှ ၆.၂ အတွင်း ရောက်အောင် လျှော့ချပေးခြင်းနှင့် ရေသွင်း ရေထုတ်စနစ်ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ပေးခြင်းတို့ဖြင့် ကုသနိုင်ပါတယ်။

ပုံပါ ထောပတ်ပဲခင်းတွင် အရွက်များပုံပျက်ကောက်ကွေးပြီး အညွန့်များညှိုးခြောက်နေခြင်းမှာ စုပ်စားပိုး (ပျပိုး၊ ) များ ကျရောက်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အရွက်များပေါ်တွင် အဝါရောင်အကွင်းများဖြင့် အညိုရောင်ကွက်၍ ခြောက်လာခြင်းမှာ ဘက်တီးရီးယား ရွက်ခြောက်ရောဂါနှင့် ဆာကိုစပိုးရား ရွက်ပြောက်မှိုရောဂါ တပြိုင်နက် ကျရောက်နေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းပိုးကို နှိမ်နင်းရန် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်ပါနှံ့အောင် ပင်လုံးပျံ့ပိုးသတ်ဆေး (ဥပမာ - Imidacloprid,Acetamiprid)သုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ ‌ ရောဂါကာကွယ်ကုသရန်အတွက်(Copper Oxychloride သို့မဟုတ် Copper Hydroxide) သို့မဟုတ် ပင်လုံးပျံ့မှိုသတ်ဆေး (Hexaconazole, Mancozeb) ၇ ရက်မှ ၁၀ ရက်ခြား တစ်ကြိမ်၊ အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်ပါ အနှံ့အပြား ဖျန်းပေးပါ။ ၎င်းအပြင် ရောဂါရအပင်ဟောင်းများကို ဆွတ်ခူးမီးရှို့ခြင်း၊ ပေါင်းမြက်ရှင်းလင်း၍ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် စိုက်ခင်းအတွင်း ရေမဝပ်အောင် ရေနုတ်မြောင်းများ ပြုလုပ်ပေးခြင်းဖြင့် ရောဂါထပ်မံကူးစက်ပြန့်ပွားမှုကို ထိရောက်စွာ တားဆီးကာကွယ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ (Copper Oxychloride သို့မဟုတ် Copper Hydroxide)ဘက်တီးရီးယားသတ်ဆေးဖျန်းသည့်အခါ နေအေးချိန်မှာ သီးသန့်ဖျန်းပေးရန်လိုအပ်ပြီး အခြားမှိုသတ်ဆေးများကိုတော့ ပိုးသတ်ဆေးဖြင့်ရောစပ်ပက်ဖျန်းနိုင်ပါတယ်။ဆေးတစ်ခါဖျန်းပြီးတိုင်းအနည်းဆုံး၅-၇ရက်ခြားရပါမယ်။ အပင်ရောဂါဒဏ် ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ပိုတက်စီယမ် (Potassium) ဓာတ်ပါဝင်မှုမြင့်မားသော ရွက်ဖျန်းမြေသြဇာကို ရောဂါသက်သာစပြုချိန်တွင် အနည်းငယ် ဖျန်းပေးနိုင်ပါတယ်။ (မှတ်ချက် - ရောဂါပြင်းထန်နေချိန်တွင် နိုက်ထရိုဂျင် မြေသြဇာ အလွန်အကျွံ ကျွေးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ၊ အပင် တစ်သျှူးများ ပျော့ပျောင်းပြီး ရောဂါနှင့်ပိုး ပိုမိုတိုးပွားလာစေနိုင်လို့ပါ)

စိုက်ခင်းတွင် နေပူလိုက် မိုးရွာလိုက်ဖြစ်ပြီး မြေဆီလွှာ၌ အစိုဓာတ်လွန်ကဲကာ ရေဝပ်နေခြင်းကြောင့် Phytophthora ပင်နာကျ/ပင်ညှိုးရောဂါ ကျနိုင်ခြေများနေပြီး အရင် ကိုင်းဖျားခြောက်ရောဂါ (Anthracnose)ကျရောက်နေခဲ့တာမျိုးပါ။ အသုံးပြုထားသော ဒိုင်ဇီ ဆေးသည် ကိုင်းဖျားခြောက်ရောဂါကို ကောင်းစွာနှိမ်နင်းနိုင်သော်လည်း၊ ပင်ညှိုး/မြစ်ပုပ်မှိုကို အပြည့်အဝမထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် အပင်များ ညှိုးနွမ်းလာနိုင်ခြေများနေတာပါ။ ဤအခြေအနေကို ကုသရန်အတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ရေဝပ်မှုများကို မြောင်းဖော်၍ အမြန်ဆုံး ဖောက်ထုတ်ပစ်ရပါမယ်။ ထို့နောက် ရောဂါပြင်းထန်ပြီး နာလန်မထူနိုင်တော့သည့် အပင်များရှိခဲ့ပါကနုတ်ယူဖျက်ဆီးပစ်ပါ။ စိုက်ခင်းအစိုဓာတ်များချိန်မြေဆောင်မှိုရောဂါ ကျနိုင်ခြေများသည့်အတွက် အပင်ခြေထဲသို့ Hymexazol (ဟိုင်မက်ဆာဇော) သို့မဟုတ် Fosetyl-Al (ဖော့စတိုင်း အလူမီနီယမ်) ကို ဖျန်းပေးခြင်းဖြင့် ရေဝပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ပင်စည်ပုပ်၊ မြစ်ပုပ်မှိုများကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အပင်အပေါ်ပိုင်းသို့ Azoxystrobin + Difenoconazole (ဒိုင်ဇီ) ကို တစ်ကြိမ်၊ ထို့နောက်မှိုခံနိုင်ရည်မရှိစေရန် Dimethomorph (ဒိုင်မီသိုမော့) ကို တစ်ကြိမ် အလှည့်ကျ ပက်ဖျန်းပေးခြင်းသည် ကိုင်းဖျားခြောက်ရောဂါနှင့် မှိုစပိုးများ အထက်သို့ ပျံ့နှံ့ခြင်းကို လုံးဝရပ်တန့်သွားစေပါလိမ့်မယ်။ ရာသီဥတု စိုစွတ်နေချိန်တွင် အပင်ကို ပုလဲဓာတ်မြေသြဇာ အလွန်အကျွံကျွေးပါက အပင်တစ်ရှူးများ ပွလာပြီး ရောဂါ ပိုမိုဝင်လွယ်တတ်ပါတယ်။ အပင်၏ ရောဂါဒဏ်နှင့် ရာသီဥတုဒဏ် ခံနိုင်ရည်မြင့်မားစေရန် ပိုတက်ဆီယမ် (Potassium) ပါဝင်မှုများသော မြေသြဇာကို အသုံးပြုပေးပါ။နောက်ရာသီများတွင် ရေမဝပ်စေရန် စိုက်ဘောင်များကို ခပ်မြင့်မြင့်စနစ်တကျ ပြုလုပ်၍ စိုက်ပျိုးပါ။ မှိုသတ်ဆေးဖျန်းပြီး ၅ ရက်အကြာတွင် ကေဟူးမိတ်နှင့် ဂျစ်ဆမ်ကို ရောစပ်ကျွေးရန် လိုအပ်ပါတယ်။ ကေဟူးမိတ်တွင် ပါဝင်သော Humic 70% နှင့် Fulvic 6% တို့သည် ရေဝပ်၍ ပုပ်ခါနီးဖြစ်နေသော အမြစ်ဟောင်းများကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး အမြစ်မွှာအသစ်များကို လျင်မြန်စွာ ထွက်လာစေပါလိမ့်မယ်။ ဂျစ်ဆမ်မှရသော ကယ်လ်စီယမ်သည် အမြစ်သစ်များ ဆဲလ်ခွဲဝေမှုကို အားကောင်းစေပြီး Potassium 10% ဓာတ်က အပင်ညှိုးခြင်းကို ပြန်လည်ထောင်မတ်လန်းဆန်းလာစေပါလိမ့်မယ်။ ဟူးမစ်အက်ဆစ်သည် ဂျစ်ဆမ်တွင်ပါဝင်သော ကယ်လ်စီယမ်ဓာတ်များကို မြေကြီးထဲတွင် ခဲမသွားအောင် ကူညီထိန်းညှိပေးပြီး အပင်က စုပ်ယူရလွယ်ကူသော ပုံစံဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးသည့်အတွက် ဤနှစ်မျိုးကို ရောကျွေးခြင်းသည် အပင်နာလန်ထူရန် နှစ်ဆပိုမို ထိရောက်စေပါလိမ့်မယ်။

သဘာဝမြေဩဇာ၊ ဂျစ်ဆမ်ကျောက်မှုန့်နှင့် ငါးအမိုင်နိုအက်ဆစ် ဒီသုံးမျိုးလုံးသည် သဘာဝအခြေခံပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရောစပ်၍ မြေခံ (အောက်ခံ) အဖြစ် စိတ်ချစွာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ သဘာဝမြေဩဇာက မြေဆီလွှာအဆီအနှစ်ကို တိုးစေပြီး၊ ဂျစ်ဆမ်က မြေကြီးပွကာ ကယ်လ်ဆီယမ်နှင့် ဆာလဖာဓာတ်ကို ဖြည့်တင်းပေးပြီး၊ ငါးအမိုင်နိုအက်ဆစ်က အစောပိုင်း အမြစ်ပွားခြင်းကို အားပေးပါတယ်။ သို့သော် အသုံးပြုမည့် သဘာဝမြေဩဇာ (နွားချေး/ကြက်ချေး) သည် လုံးဝဆွေးမြည့်ပြီး အေးနေသော အဆင့်ဖြစ်ရန် အလွန်အရေးကြီးပြီး၊ ငါးအမိုင်နိုအက်ဆစ်ကို အစိုဓာတ်ရှိရုံ အချိုးအစားအတိုင်း မြေဩဇာထဲ သမအောင် ရောစပ်ပေးရပါမယ်။ ပြောင်းပင်သည် အာဟာရအလွန်စားသည့် အပင်ဖြစ်၍ ဤမြေခံအပြင် အပင်သက်တမ်း ၂၁ ရက်နှင့် ၄၅ ရက်တို့တွင် နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ် ကို မဖြစ်မနေ ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးသင့်ပါတယ်။

ထပ်တူဝမ်းသာပါတယ်ဗျ