Fipronil၊ Profenofos နှင့် Beta-cypermethrin ဆေးသုံးမျိုးကို တွဲစပ်သုံးစွဲခြင်းဖြင့် မတ်ပဲပင်တွင် ကျရောက်တတ်သော ဖျက်ပိုးအမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခြုံငုံနှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ ဆေးတစ်မျိုးချင်းစီတွင် မတူညီသော စွမ်းရည်များရှိကြရာ Fipronil သည် မတ်ပဲ၏ အဓိကရန်သူဖြစ်သော လှေးပိုးနှင့် မြေအောက်ဖျက်ပိုးများကို ပင်လုံးပျံ့စနစ်ဖြင့် နှိမ်နင်းပေးပြီး၊ Profenofos သည် သီးလုံးဖောက်လောက်ကောင်နှင့် ပဲရွက်လိပ်ပိုးကဲ့သို့ ကိုက်စားပိုးများကို အရွက်ထက် ‌ေအာက်ပျံ့နှံ့သည့်စနစ်ဖြင့် ထိရောက်ပါတယ်။ Beta-cypermethrin ကမူ ပဲသီးထိုးပိုးနှင့် စုပ်စားပိုးများကို ချက်ချင်းတုန်လှုပ်သက်ရောက်စေကာ လျင်မြန်စွာ ထိရောက်ပါတယ်။ ဤသို့ဆေးအုပ်စုမတူသည်များကို တွဲဖက်ခြင်းက ပိုးမွှားများ ဆေးယဉ်ပါးမှုကို တားဆီးပေးသော်လည်း၊ ပန်းပွင့်ချိန်တွင် ပဲပွင့်ကြွေခြင်းနှင့် အကျိုးပြုပိုးမွှားများ မသေစေရန် ဆေးနှုန်းထားကို စနစ်တကျ သတိပြုဖျန်းရပါမယ်။

Fipronil၊ Profenofos နှင့် Beta-cypermethrin ဆေးသုံးမျိုးကို တွဲစပ်သုံးစွဲခြင်းဖြင့် မတ်ပဲပင်တွင် ကျရောက်တတ်သော ဖျက်ပိုးအမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခြုံငုံနှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ ဆေးတစ်မျိုးချင်းစီတွင် မတူညီသော စွမ်းရည်များရှိကြရာ Fipronil သည် မတ်ပဲ၏ အဓိကရန်သူဖြစ်သော လှေးပိုးနှင့် မြေအောက်ဖျက်ပိုးများကို ပင်လုံးပျံ့စနစ်ဖြင့် နှိမ်နင်းပေးပြီး၊ Profenofos သည် သီးလုံးဖောက်လောက်ကောင်နှင့် ပဲရွက်လိပ်ပိုးကဲ့သို့ ကိုက်စားပိုးများကို အရွက်ထက် ‌ေအာက်ပျံ့နှံ့သည့်စနစ်ဖြင့် ထိရောက်ပါတယ်။ Beta-cypermethrin ကမူ ပဲသီးထိုးပိုးနှင့် စုပ်စားပိုးများကို ချက်ချင်းတုန်လှုပ်သက်ရောက်စေကာ လျင်မြန်စွာ ထိရောက်ပါတယ်။ ဤသို့ဆေးအုပ်စုမတူသည်များကို တွဲဖက်ခြင်းက ပိုးမွှားများ ဆေးယဉ်ပါးမှုကို တားဆီးပေးသော်လည်း၊ ပန်းပွင့်ချိန်တွင် ပဲပွင့်ကြွေခြင်းနှင့် အကျိုးပြုပိုးမွှားများ မသေစေရန် ဆေးနှုန်းထားကို စနစ်တကျ သတိပြုဖျန်းရပါမယ်။

ပင်စိမ်းပင်တွင် ပျပိုးများကျရောက်ပြီး အရွက်များတွန့်လိပ်ခြင်းသည် ဆပ်ပြာရည်တစ်မျိုးတည်းနှင့် မလုံလောက်ဘဲ ပိုးမွှားဥများနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များကြောင့် ပြန်လည်ဖြစ်ပွားတတ်တယ်။ ၎င်းကို ထိရောက်စွာ နှိမ်နင်းရန် တမာဆီ (Neem Oil)၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် ငရုတ်သီးစိမ်ရည် သဘာဝဆေးရည်များကို (၅) ရက်မှ (၇) ရက်တစ်ကြိမ် အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်များအထိ နှံ့စပ်အောင် လဲလှယ်ဖျန်းပေးရမယ်။ ထို့ပြင် ပျပိုးများကို သယ်ဆောင်ပေးတတ်သည့် ပုရွက်ဆိတ်များကိုပါ တွန်းလှန်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပိုးဒဏ်ပြင်းထန်စွာခံရသော အကိုင်းအခက်များကို ညှပ်ထုတ်ခြင်း၊ အပင်အား နေရောင်ခြည်နှင့် လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ထားရှိခြင်းတို့ဖြင့် ရေရှည်ကာကွယ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

@သော်ဇင် ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါခင်ဗျာ

အခုပုံပါစပါးခင်းကတော့ ပုလဲနိုက်ထရိုဂျင်နှင့် အခြားအဟာရများလည်း ချို့တဲ့နေတာမြင်တွေ့နေရပါတယ်၊ ဓာတ်မြေဩဇာတစ်ကြိမ်လောက်ကျွေးပေးသင့်ပါတယ်။ အနှံထွက်ပြီးနောက်မှကျွေးမယ်ဆိုရင်တော့အလကားဖြစ်သွားမှာပါခင်ဗျာ

ခုလိုဖြေကြားပေးတဲ့ဆရာ့ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ

နှမ်းပင်ပေါက်ပြီးနောက်ပိုင်း နှမ်းခင်းအတွင်းရှိ တောဇီးပူးကဲ့သို့သော ရွက်ပြန့်ပေါင်းပင်များကို နှမ်းပင်မထိခိုက်ဘဲ ရွေးချယ်နှိမ်နင်းနိုင်သည့် ပေါင်းသတ်ဆေး လုံးဝမရှိသေးပါဘူး။ အကြောင်းမှာ နှမ်းသည်လည်း ရွက်ပြန့်သီးနှံဖြစ်၍ ရွက်ပြန့်ပေါင်းသတ်ဆေးဖျန်းပါက နှမ်းပင်များပါ အဝါရောင်ပြောင်းကာ သေစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် နှမ်းပင်မပေါက်ခင် (၃) ရက်အတွင်း အက်စီတိုကလော သို့မဟုတ် ပင်ဒီမီသလင် ကဲ့သို့သော ပေါင်းအုပ်ဆေးများကို မြေစိုဓာတ်ရှိစဉ် စနစ်တကျ ကြိုတင်ပက်ဖျန်းထားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ နှမ်းပင်ပေါက်ပြီးမှ ပေါက်လာသည့် တောဇီးပူးများကိုမူ နှမ်းပင်သက်တမ်း (၁၅-၃၀) ရက်အတွင်း လက်ဖြင့်ပေါင်းလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြားထွန်လိုက်ခြင်း နည်းလမ်းများဖြင့်သာ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းရပါမယ်

ကျေးဇူးပါဗျ

နှမ်းခင်းများတွင် အဖြစ်များသော မှိုရွက်ပြောက်ရောဂါနှင့် ပင်စည်ပုပ်ရောဂါများအတွက် မန်ကိုဇက် (Mancozeb)၊ ကာဘန်ဒါဇင် (Carbendazim) သို့မဟုတ် တက်ဗျူကိုနာဇိုးလ် (Tebuconazole) ပါဝင်သည့် မှိုသတ်ဆေးများကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ မြေဆောင်မှိုများအတွက် ပင်စည်ခြေရင်းအထိ ဆေးရည်ရွှဲရွှဲ ဖျန်းပေးသင့်တယ်။ ဖျက်ပိုးများအနေဖြင့် အညွှန့်ထိုးပိုးနှင့် သီးလုံးဖောက်လောက်ကောင်များအတွက် ဖလူဘန်ဒီယာမိုက် (Flubendiamide) သို့မဟုတ်ကလိုရန်ထရန်နီလီပရိုး (Chlorantraniliprole) , အီမာမက်တင် (Emamectin) ကို သုံးစွဲနိုင်ပြီး၊ နှမ်းဖိုရောဂါပိုး သယ်ဆောင်တတ်သည့် ဖြုတ်ပိုးနှင့် ယင်ဖြူကဲ့သို့ စုပ်စားပိုးများအတွက် အီမီဒါကလိုပရစ် (Imidacloprid) သို့မဟုတ် အဆီတာမီပရစ် (Acetamiprid) တို့ကို အသုံးပြုရပါမယ်။ ရောဂါမကျရောက်မီ ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း၊ ဆေးအုပ်စု လဲလှယ်ဖျန်းပေးခြင်းနှင့် စိုက်ခင်းအတွင်း ရေမဝပ်အောင် ရေနုတ်မြောင်းစနစ် ကောင်းမွန်စေခြင်းတို့က ပိုမိုထိရောက်စေပါတယ်။

ပြုလုပ်လို့ရပါတယ်ခင်ဗျာ၊ ဆောင်းပါးရေးသားပြီး တင်ပေးပြီးရင် အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်

သဘာဝတွင်းထွက် ကယ်လ်စီယမ်ကာဗွန်နိတ် ကျောက်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး လူတို့စားသုံးရန် မဟုတ်သည့်အတွက် သီးသန့်အချို၊ အချဉ်၊ အငန် အရသာမရှိပါဘူး။ လျှာဖြင့်မြည်းစမ်းကြည့်ပါက ဖုန်မှုန့် သို့မဟုတ် မြေကြီးကဲ့သို့ ဖျော့တော့တော့အရသာသာရှိပြီး၊ ခံတွင်းကို ခြောက်သွေ့ဖန်တန်စေသော (မြေဖြူကဲ့သို့) အာရုံကိုသာ ပေးစွမ်းပါလိမ့်မယ်။ သို့သော် စိုက်ပျိုးရေးတွင် ထုံးကျောက်ကို မြေပြုပြင်ရန် ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် မြေချဉ်မှုကို လျှော့ချပေးပြီး အပင်၏ အာဟာရစုပ်ယူမှုကို မြှင့်တင်ပေးသောကြောင့် သီးနှံများ၏ အရသာကို ပိုမိုကောင်းမွန် ချိုမြိန်လာစေနိုင်သည့် သွယ်ဝိုက်သောအကျိုးကျေးဇူး တော့ရရှိပါလိမ့်မယ်။

ပုံပါလက္ခဏာများအရ ဧရာမင်းစပါးခင်းတွင် စပါးဘက်တီးရီးယားရွက်ခြောက်ရောဂါ (BLB) ကျရောက်နေတာပါ။ နောက်နှစ်မဖြစ်ရန်ရောဂါသက်သာစေရန်အတွက် အပင်ကို ပိုမိုနုပျိုပျော့အိစေပြီး ရောဂါတိုးစေသည့် နိုက်တြိုဂျင် (ယူရီးယား) မြေဩဇာကျွေးခြင်းကို လုံးဝရပ်ဆိုင်းရပါမယ်။ ၎င်းအစား အပင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ပိုတက်ရှ်မြေဩဇာကို တစ်ဧက (၁၀) ကီလိုဂရမ်မှ (၂၀) ကီလိုဂရမ်ခန့် ထည့်ပေးရပါမယ်။ အခုအမြန်ဆုံး ပျက်စီးမှုသက်သာစေရန်ကော့ပါးဓာတ်ပါသောဆေးများ (Copper Hydroxide သို့မဟုတ် Copper Oxychloride) သို့မဟုတ် Kasugamycin+Bismerthiazoleသို့မဟုတ် Oxolinic acid တစ်မျိုးမျိုးကို အညွှန်းစာပါအတိုင်း စနစ်တကျ ၅-၇ရက်ခြားပက်ဖျန်းနှိမ်နင်းပေးရပါမယ်။ ဆေးတခါဖျန်းပြီးတိုင်း ရောဂါကျအရွက်များဆက်လက်ပျံ့ပွားခြင်းရှိမရှိအမြဲစစ်ဆေးပါ၊ ဘက်တီးရီးယားရောဂါဆိုတော့ ကူးစက်မှုမြန်တာကြောင့် အမြန်ဆုံးဒီနေ့ပဲ ညနေခင်းဆေးဖျန်းပေးပါခင်ဗျာ