နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်လောက် စားကျက်လို ပုံစံမျိုးဖြစ်နေတဲ့ မြေမှာ pH 5.6ပဲရှိပြီး ကျန်တဲ့အာဟာရတွေမရှိတဲ့မြေကို မြေပြုပြင်ချင်တဲ့အတွက် ကျွန်မ အော်ဂဲနှစ်နည်းနဲ့ ပဲပုပ်နဲ့ပိုက်ဆံလျှောက်စိုက်ပျိုးခဲ့ပါတယ်ရှင့်။ 1.5.2026မှာ စိုက်ခဲ့တဲ့ပဲပုပ်ပင်ဟာ Julyလ 7လ ပိုင်းမှာ မိုးတစ်လပြတ်တာနဲ့ကြုံလိုက်ရပါတယ်ရှင့်။ ဓာတ်ပုံကတော့ မိုးပြတ်တုန်းကအပင်အခြေအနေပါ။ 9လပိုင်းမှာ သီးနှံရိတ်သိမ်းခဲ့ပါတယ်ရှင့်။ အထွက်နှုန်းမရဘဲ ပိုးကျတဲ့ သီးနှံနည်းနည်းပဲရလိုက်ပါတယ်ရှင့်။ မိုးပြတ်ပြီး 8လပိုင်း မိုးပြန်ရွာချိန်မှာ ရုတ်တရက်ပိုးကျလာတာမနိုင်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်ရှင့်။အဲဒါ ဘာကြောင့်ပိုးကျသွားတာလဲသိချင်လို့ပါရှင့်။ ပိုးမကျခင်တုန်းကတော့ သဘာ၀ပိုးသတ်ဆေးတမာဆေးသုံးခဲ့ပါတယ်ရှင့်

ပုံမှာပါတဲ့ ဖော်ပြချက်တွေအရ ပဲပုပ်ပင်မှာ ကျရောက်နေတဲ့ ပိုးမွှားက ပဲပုပ်ရွက်စားခူကောင် (Soybean Leaf Folder) သို့မဟုတ် ပဲပုပ်ရွက်လိပ်ပိုး ဖြစ်နိုင်ခြေများပါတယ်။ ဒီပိုးတွေရဲ့ သဘာဝနဲ့ သတိထားရမယ့်အချက်တွေကို အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြပေးလိုက်ပါ- ၁။ ပိုးရဲ့သဘာဝ: ပဲပုပ်ရွက်စားခူကောင်တွေဟာ အရွက်တွေကို လိပ်ပြီး အတွင်းမှာ ဖုံးကွယ်နေတတ်ကြပါတယ်။ အရွက်တွေကို ရွက်ကြောမပါမကျန် စားသောက်တဲ့အတွက် အပင်ရဲ့ အလင်းမှောင်ခိုမှု (Photosynthesis) ကို လျော့နည်းစေပြီး အထွက်နှုန်းကို ထိခိုက်စေပါတယ်။ ၂။ ဘာကြောင့် ပိုးကျသလဲ။ ရာသီဥတု မိုးရွာပြီးနောက် ပူအိုက်လာတဲ့အချိန်မှာ ပိုးမွှားတွေ ပွားများနှုန်း မြန်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင် စိုက်ခင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပေါင်းမြက်များခြင်း၊ အပင်သိပ်သည်းလွန်းခြင်းတို့က ပိုးမွှားတွေကို ခိုအောင်းပေါက်ပွားဖို့ အားပေးပါတယ်။ ၃။ အကြံပြုချက်များ: စနစ်တကျစစ်ဆေးပါ: အရွက်တွေကို လိပ်ထားတာတွေ့ရင် အထဲမှာ ပိုးကောင် ရှိ/မရှိ စစ်ဆေးပါ။ *သဘာဝဆေး: သဘာဝပိုးသတ်ဆေး (ဥပမာ- နီမ်ဆီ၊ ငရုတ်သီး၊ ကြက်သွန်ဖြူဖျော်ရည်) ကို ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ သုံးတာ ကောင်းပါတယ်။ ဓာတုဆေး: အကယ်၍ ပိုးကျရောက်မှုနှုန်း များပြားလာပြီဆိုရင်တော့ ပိုးသတ်ဆေး (ဥပမာ- ကလိုပိုင်ရီဖော့စ် သို့မဟုတ် ဆိုင်ပါမီသရင် ပါဝင်တဲ့ဆေးများ) ကို အညွှန်းအတိုင်း အချိုးကျ ပက်ဖျန်းပေးဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ သို့သော် ဆေးဖြန်းတဲ့အခါ ရွက်နောက်ဘက်ထိ ရောက်အောင်၊ အထူးသဖြင့် အရွက်လိပ်ထားတဲ့နေရာတွေထိ ဆေးထိရောက်အောင် ဖြန်းပေးဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ပေါင်းမြက်: စိုက်ခင်းအတွင်း ပေါင်းမြက်တွေကို ရှင်းလင်းပေးထားခြင်းက ပိုးမွှားခိုအောင်းရာနေရာကို လျော့နည်းစေပါတယ်။ တကယ်လို့ ပိုးကောင်ပုံလေး ရိုက်ထားနိုင်ရင် ပိုပြီးသေချာအောင် ခွဲခြားပေးလို့ ရပါသေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဆေးဖျန်းတဲ့အခါ ဆေးတစ်မျိုးတည်းကို အမြဲမသုံးဘဲ ဆေးအမျိုးအစား ပြောင်းလဲသုံးစွဲခြင်းက ပိုးတွေ ဆေးဒဏ်ခံနိုင်ရည် မရှိအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။