မုန်လာဥမာဘလိုပိုးတေက ဖျက်ဆီးတွပါသလဲ? ဘလိုရောဂါတေကျရောက်တတ်ပါသလဲ? အဲဒါတေကိုဘလိုဖြေရှင်းရမလဲ့?

မုန်လာဥနီတွင် အဖျက်ပိုးများ များများ စားစား ကျရောက် ဖျက်ဆီးခြင်း မရှိသော်လည်း အောက်ပါ ပိုးများရောဂါများကို သိရှိထားသင့်သည်။ နီမတုတ်ခေါ် အပ်ချည်မျှင်သဏ္ဍာန် အပင်ရည် စုပ်စား၍ အမြစ်တွင်းတွင် ရှင်သန်နေထိုင်ပြီး အမြစ်ထုံးစေတတ်သော ကပ်ပါးပိုးတစ်မျိုးဖြစ်သည့် နီမတုတ်၏ ရန်မှ ကာကွယ်ရန် ရေတစ်လီတာတွင် မန်ကိုဇက် နှစ်ဂရမ် ဖျော်၍ သုံးနိုင်သည်။ ဘတ်တီးရီးယား လောင်မီးကျရောဂါ အရွက်ကိုအညိုရောင် ဖြစ်ပြီးပျက်စီးစေသည်။ ပန်းပွင့်များကို ညိုး၍ ပျက်စီးစေသည်။ အရွက်ပေါ်ရှိ အနာကွက်များကြီးလာပြီး နောက်ဆုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးစေသည်။ ကော့ပအောက်ဆီကလိုရိုက် ၀.၂၅ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုပြီး ကာကွယ်နိုင်သည်။ ဘတ်တီးရီးယား ပုပ်ပျော့ရောဂါ ရေစိုနာကွက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရွက်လယ်ခွက်တွင် ပျော့ပြဲ၍ ပျက်စီးကာ ရေစိုပုပ်များ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ခဲရောင်မှ အမဲရောင်သို့ အနာကွက်များဖြစ်ပြီး အလွန်ဆိုးရွားသော အနံ့များ ထုတ်ပေးသည်။ အမြစ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ပါက အလွန်မြန်သောကူးစက်မှု့ကို ဖြစ်စေသည်။ ဤရောဂါကို ကာကွယ်ရန် မသိုလှောင်မီတွင် ဆိုဒီယမ်ဟိုက်ပိုကလိုရိုဒ် တစ်ဆ ရေ အဆ ငါးရာနှင့်ဖျော်၍ စိမ်ပြီးမှ သိမ်းဆည်းပါ။ ရွက်ပြောက်ရောဂါ ဖြစ်စတွင် အရွက်နားတလျောက်အလိုက် အနာကွက်များစဖြစ်လာသည်။ အနား မရှိသော အနာကွက်များ၊ အစိမ်းရောင်မရှိတော့သော အနာကွက်များ အလယ်၌ ရှိသော အနာကွက်များ အစက်အပြောက်များပေါ်လာသည်။ အစေ့များကို ကပ်တန် လေးဂရမ်ကို ရေဖျော်၍ အသုံးပြုခြင်းကို စိုက်ပြီးသော်လည်း ကော့ပါးအောက်ဆီကလိုရိုဒ် သို့မဟုတ် မန်ကိုဇက် ကို ဆယ်ရက်ခြား တစ်ကြိမ် ဖျန်းခြင်းဖြင့် တွဲသုံးသင့်သည်။ ဖြူရောင်ကြပ်ခိုးမှို အတွက်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ပြုလုပ်နိုင် သည်။ သိုလှောင်ရာတွင် ကျရောက်မှု့များသဖြင့် အပူချိန်နိမ့်ပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်း၍ မကြာခဏဆိုသလို စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။