သင်္ဘောခေါင်းကြားရောဂါသည် အပင်မှအပင်သို့ တိုက်ရိုက်မကူးစက်ဘဲ ဗိုင်းရပ်စ်ကို သယ်ဆောင်လာသော ယင်ဖြူနှင့် ပျပိုးကဲ့သို့သော စုပ်စားပိုးများကြောင့် ဖြစ်ပွားရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မိုးခေါင်ပြီး ပူပြင်းခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတု သို့မဟုတ် အကူးအပြောင်းကာလများတွင် ထိုစုပ်စားပိုးများ အလွန်အမင်း ပွားများလာတတ်သဖြင့် ရောဂါကူးစက်မှု ပိုမိုမြန်ဆန်စေပါတယ်။ ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါအတွက် တိုက်ရိုက်ကုသဆေး မရှိသေးသောကြောင့် အဓိကတရားခံဖြစ်သည့် စုပ်စားပိုးများကို ကြိုတင်ကာကွယ်နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် ရောဂါရပင်များကို ချက်ချင်းနုတ်ယူမီးရှို့ခြင်းတို့သည် စိုက်ခင်းကို ကာကွယ်ရန် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းများ ဖြလေ့ရှိပါတယ်။

ပုံပါ ၆၇ ရက်သား ရာကျော်စပါးခင်းသည် လက်ရှိတွင် အရွက်များ စိမ်းစိုထောင်မတ်ပြီး ပင်ပွားနှုန်း အလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့် အပင်ဖွံ့ဖြိုးမှု အဆင့်ဆင့် ပြည့်မီနေပါတယ်။ ရာကျော်စပါးမျိုး၏ သက်တမ်းအရ ဤအချိန်သည် မှို့ကပ်စပြုသည့် အရေးကြီးဆုံး ကာလဖြစ်သဖြင့် ပင်ပွားထွက်ရန် ယူရီးယား ထပ်ကျွေးရန်မလိုတော့ဘဲ၊ စပါးနှံအောင်ပြီး အစေ့အဆန် ပြည့်ဝစေရန် ပိုတက်ရှ် (Potash) မြေဩဇာကို ပြောင်းလဲကျွေးရပါမယ်။ ဤအချိန်တွင် လယ်ကွင်းအတွင်း ရေပြတ်လပ်ပါက စပါးအဖျင်းများတတ်သဖြင့် ရေကို ၂-၃ လက်မခန့် အမြဲရှိနေအောင် ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် စပါးရွက်လိပ်ပိုး၊ ဆစ်ပိုး၊ ဂုတ်ကျိုးရောဂါများ မကျရောက်စေရန် ကွင်းဆင်းစစ်ဆေး ကာကွယ်ရမည့် အချိန်ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

ခရမ်းပင်တွင် ယင်ဖြူများကျရောက်ပြီး အပင်ငယ်များ ဝါရခြင်းမှာ ပိုးမွှားများက အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်မှ အပင်ရည်ကို စုပ်ယူစားသောက်ခြင်းနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါပိုး သယ်ဆောင်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ပင်လုံးပြန့်အာနိသင်ရှိသော အီမီဒါကလိုပရစ် (Imidacloprid) သို့မဟုတ် အစီတာမီပရစ် (Acetamiprid) ပိုးသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်ပါ ဆေးနှံ့စပ်အောင် ပက်ဖျန်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် အပင်ပြန်လည်လန်းဆန်းလာစေရန် နိုက်ထရိုဂျင် (N) ပါဝင်မှုများသော ရွက်ဖျန်းမြေသြဇာ သို့မဟုတ် အချိုးညီမြေသြဇာကို ဆေးညွှန်းအတိုင်း ဖျန်းပေးသင့်ပြီး စိုက်ခင်းအတွင်း အဝါရောင်ကော်ကပ်ထောင်ချောက်များ သုံးစွဲခြင်းဖြင့်လည်း ယင်ဖြူအကောင်ကြီးများကို ဖမ်းယူနှိမ်နင်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ နီးစပ်ရာစိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်တွေနဲ့ သေချာတိုင်ပင်ပြီး လိုအပ်သလို ဆောင်ရွက်ပါ။

မြေပဲစိုက်ခင်းများတွင် မွှားပင့်ကူနီ ကျရောက်ပါက စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ အဗာမက်တင် (Abamectin) သို့မဟုတ် (Spiromesifen) ပါဝင်သော မွှားသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်ပါ စိုရွှဲစေရန် အမှုန်အမွှားစနစ်ဖြင့် စနစ်တကျ ပက်ဖျန်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။ မွှားဥများ ထပ်မံပေါက်ပွားမှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်ရန် (၄) ရက်မှ (၅) ရက်အကြာတွင် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံဖျန်းပေးရန် လိုအပ်ပြီး၊ စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ပေါင်းမြက်များကို ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် နိုက်ထရိုဂျင်မြေသြဇာ အလွန်အကျွံကျွေးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဖြင့်လည်း ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ ရာသီဥတုပူပြင်းချိန်တွင် အရွက်လောင်ကျွမ်းမှုမဖြစ်စေရန် ဆာလဖာပါဝင်သောဆေးများနှင့် တွဲဖက်ဖျန်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရပါမယ်။

၁ ဧကခြံဝင်းအတွင်း ဆိတ်ကောင်ရေ ၁၀၀ အား တင်းကုပ်နှင့် လွှတ်ကျောင်းစနစ်တွဲ၍ မွေးမြူခြင်းသည် စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲပါက အလွန်အဆင်ပြေနိုင်ပါတယ်။ ဆိတ်ကောင်ရေ ၁၀၀ အတွက် အနည်းဆုံး စတုရန်းပေ ၁,၅၀၀ မှ ၂,၀၀၀ အကျယ်ရှိသော ကြမ်းပြင်မြင့်တင်းကုပ် လိုအပ်ပြီး၊ ညအိပ်ချိန်၊ မိုးရွာချိန်နှင့် အစာကျွေးချိန်များတွင် တင်းကုပ်ပေါ်၌ ထားရှိခြင်းက ရောဂါဘေးမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ၁ ဧက စားကျက်ကွင်းအတွင်း သဘာဝမြက်သက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်နိုင်သဖြင့် နေ‌ဗီယာမြက်နှင့် ပဲမျိုးနွယ် စားကျက်ပင်များကို စိုက်ပျိုးထားရပါမယ်။ ထို့ပြင် ၁ ဧကကို ၃ ကွက်ခန့် စည်းရိုးခတ်၍ အလှည့်ကျလွှတ်ကျောင်းခြင်း ကို ကျင့်သုံးပြီး၊ တင်းကုပ်ပေါ်၌ ဖွဲနု၊ နှမ်းဖတ်ကဲ့သို့သော ဖြည့်စွက်စာများကိုပါ တွဲဖက်ကျွေးမွေးပါက အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနိုင်ပါတယ်။

Bismerthiazol ဖျန်းစေချင်တယ်

အဖျားရွက်တွေ ဝါရတာက၊ဆာလဖာချို့တဲ့လို့ဖြစ်ပါတယ်။

အရွက်အဝါစင်းတွေဖြစ်တာက၊မဂ္ဂနီစီယံချို့တဲ့လို့ဖြစ်ပါတယ်။

မေးခွန်းလေးက ကောင်းပါတယ်။ ဥပမာ ဆေးတစ်ခုက ၁ ဧကကို ၈၀ စီစီ ဖျန်းရမယ်လို့ ပြောထားရင် ကိုယ့်စိုက်ခင်းက ၁ ဧက နဲ့ ဒသမ ၂၀ ရှိတယ်ဆိုရင် ၈၀ စီစီ X ၁.၂၀ = ၉၆ စီစီ သုံးဖို့လိုပါတယ်။ နောက်တစ်ခုက ၁ ဧကမှာ ၈၀ စီစီဆိုတာ ၁ ဧကလုံးစာ ဖြစ်ပြီး တစ်ပုံးမှာ ထည့်ရမယ့် ပမာဏ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါအတွက်ပြန်တွက်ဖို့ လိုပါသေးတယ်။ ၁ ဧကကို ဆေးဖျန်းပုံး ၄ ပုံးဖျန်းမယ်ဆိုရင် ၈၀ စီစီကို ၄ နဲ့ ပြန်စားရပါမယ်။ အဲဒါကြောင့် ဆေးဖျန်းပုံး တစ်ပုံးမှာ ၂၀ စီစီ ထည့်ပေးရပါမယ်။

ဘိလပ်ချဉ်ပေါင်ကို မိုးဦးကျချိန် စိုက်ရပါတယ်

စပါးပင် ၁၀-၁၅ရက်သားအရွယ်မှာ၊ ဘီယောင်း သို့မဟုတ် ဘေဘီလုံ(Bispyribac sodium 40%+Bensulfuron methyl 10%) ကို အညွှန်းအတိုင်းအသုံးပြုပါ။