စပါးခင်းတွင် ကြွက်ကျရောက်ခြင်းသည် အပင်ခြေနှင့် စပါးနှံများကို ကိုက်ဖြတ်ဖျက်ဆီးသဖြင့် အထွက်နှုန်းကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ ၎င်းကို ပေါင်းစပ်ကာကွယ်ရန်အတွက် ကန်သင်းရိုးများကို ၁ ပေခွဲထက် မကျယ်စေဘဲ သေးကျစ်အောင် ပြုပြင်ပြီး ပေါင်းမြက်ရှင်းလင်းခြင်းဖြင့် ကြွက်ခိုအောင်းမည့်နေရာကို ဖျက်ဆီးရပါမယ်။ ထို့ပြင် တစ်ကွင်းလုံး စပါးကို ပြိုင်တူစိုက်ပျိုးခြင်း၊ လင်းမြွေ၊ ဇီးကွက် စသည့် သဘာဝရန်သူများကို ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်

မြေသန်ဆေးဆိုတာဘာကိုပြောတာလဲဗျ

ပဲပုပ် နဲ့ ပဲငပိ (ပဲပိစပ်) က မတူပါဘူးဗျ။ ဒီဆေးက ရွေးချယ်ဆိုပေမယ့် ပဲငပိကို ရွေးချယ်မချယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိတာမို့ အပင်အနည်းငယ်ကို အရင်စမ်းကြည့်ပါဗျ။ ပဲပိစပ်နဲ့ပဲပုပ်

စပါးရိတ်ပြီး မတ်ပဲခုတ်ဖုံးစနစ်တွင် EM နှင့် အမိုင်နိုအက်စစ် သုံးစွဲခြင်းသည် အလွန်ထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြစ်ပါတယ်။ စပါးရိုးပြတ်များ ဆွေးမြည့်စေရန် မြေအစိုဓာတ်ရှိစဉ် EM အဆင်သင့်သုံးဖျန်းရည် တစ်ဧကလျှင် ပက်ဖျန်းပုံး ၄ ပုံးမှ ၅ ပုံးခန့်) ကို နှံ့စပ်အောင် ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ပဲပင်ပေါက်လာချိန်တွင် ပဲမြစ်ဖုနုနယ်ပြီး အာဟာရရှာရခက်ခဲသဖြင့် မတ်ပဲသက်တမ်း (၁၅) ရက်မှ (၂၀) ရက်သား (အစစ်အမှန်ရွက် ၂ စုံမှ ၃ စုံထွက်ချိန်) တွင် အမိုင်နိုအက်စစ်ကို စတင်ရွက်ဖြန်းပေးရပါမယ်။ ဤနည်းလမ်းသည် ရိုးပြတ်ဆွေးမြည့်မှု မြန်ဆန်စေပြီး အပင်ငယ်စဉ် ကြီးထွားမှုကို အလွန်အထောက်အကူပြုသဖြင့် အသုံးပြုရန် လုံးဝအဆင်ပြေပါတယ်။

စပါးခင်းတွင် ရွက်ဖျားနှင့် အနားသတ်များ ဝါခြောက်နေခြင်းမှာ ပိုတက်ဆီယမ်ဓာတ် လိုအပ်နေခြင်း ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းကို ကုသရန်အတွက် တစ်ဧကလျှင် ပိုတက်ဆီယမ် (MOP) ၁၅-၂၀ ပေါင် ကို ဂျစ်ဆမ် အိတ်ဝက်၊ အပင်ပွားအားကောင်းစေမည့် ယူရီးယား (ပုလဲ) သို့မဟုတ် ၁၅ ပတ်လည် ၁၅-၂၀ ပေါင် တို့နှင့် သမအောင်ရောစပ်၍ မြေဆီလွှာစိုစွတ်ချိန် ရေစပ်စပ်တွင် ကြဲပက်ကျွေးရပါမယ်။ အရွက်များ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာစေရန်အတွက် ပိုတက်ဆီယမ် အချိုးအစားမြင့်မားသော ရွက်ဖျန်းမြေဩဇာကိုပါ တွဲဖက်ဖျန်းပေးခြင်းဖြင့် အာဟာရချို့တဲ့မှုကို အမြန်ဆုံး သက်သာစေနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

@သော်ဇင် ကျေးဇူးပါခင်ဗျ ဒီရက်ပိုင်း မိုးဆက်တိုက်ရွာတော့၁၅ပတ်လည်တေကတော့ အရည်ပျော်သွားပါပီ ခင်ဗျ

ဖုန်းတွေမှာ location permission ပိတ်ထားမိလိုက်တာကြောင့်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မိုးလေဝသနေရာမှာ ဘာပြနေလဲ တစ်ချက်စစ်ပေးပါ။ ဖုန်းကို အပေါ်ကနေ ဆွဲချပြီး location icon လေးကို ဖွင့်ထားပေးပါ။

ပုံပါ စပါးပင်များတွင် ပိုတက်ဆီယမ်ဓာတ်ချို့တဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်သော ရွက်ညိုပြောက်မှိုရောဂါ တို့ တွဲဖက်ကျရောက်နေပြီး အရင်ကစိုက်ခင်းရေပြတ်လပ်မှုဖြစ်ခဲ့တာမျိုးလည်းရှိခဲ့မယ်ထင်ပါတယ်။ ပိုတက်ဆီယမ်ချို့တဲ့မှုကို ကုသရန် ပိုတက်ဆီယမ်ပါဝင်သော မြေဩဇာ ကျွေးခြင်းနှင့် ပရိုပီကိုနာဇော (Propiconazole) ကဲ့သို့သော မှိုသတ်ဆေးကိုဖျန်းပေးရပါမယ်။ ရောဂါမပြန့်ပွားစေရန် ယူရီးယားမြေဩဇာကျွေးခြင်းကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားပြီး စိုက်ခင်းအတွင်း လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ရေသွင်းရေထုတ် စနစ်တကျ ပြုလုပ်ပေးရန် လိုအပ်ပါတယ်။ မှို ဆေးတစ်ခါဖျန်းပြီးတိုင်းရောဂါကျအရွက်များဆက်လက်ပျံ့ပွားခြင်း ရှိမရှိ နေ့စဉ်စစ်ဆေးပါ၊

ကော့ကရိတ်မြို့နယ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများတွင် စီးပွားဖြစ် ဂန္ဓမာပန်းစိုက်ပျိုးသည့်ခြံကြီးများ အလွန်နည်းပါး သို့မဟုတ် မရှိသလောက် ရှားပါးပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကော့ကရိတ်မြို့နယ်သည် မြေပြန့်ကုန်းတွင်းပိုင်းဒေသဖြစ်ပြီး ရာသီဥတု ပူပြင်းစိုစွတ်ကာ မိုးများသဖြင့် စီးပွားဖြစ် ဂန္ဓမာပန်းစိုက်ပျိုးရန် အခက်ခဲ အလွန်များလို့ပါ

ဟုတျကဲ့ပါဗြ။

စပါးစိုက်ခင်းတွင် မှိုနှင့် ဘက်တီးရီးယားသတ်ဆေး (Copper Oxychloride + Kasugamycin) ဖျန်းထားသည်မှာ ၂ ရက်ရှိပြီဖြစ်၍ ရွက်ပြန့်ပေါင်းသတ်ဆေးဖြစ်သော ၂,၄-ဒီ (2,4-D) ကို ထပ်မံဖျန်းရန်အတွက် အနည်းဆုံး ၃ ရက်မှ ၅ ရက်ခန့် (မှိုဆေးဖျန်းပြီး စုစုပေါင်း ၅ ရက်မှ ၇ ရက်ခြားသည်အထိ) ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းသင့်ပါတယ်။ ကော့ပါးမှိုဆေးများသည် အပင်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အကာအကွယ်အလွှာအဖြစ် ကြာရှည်ကျန်ရှိနေတတ်သဖြင့် ပြင်းထန်သော ဟော်မုန်းပေါင်းသတ်ဆေးကို ရက်တိုတိုအတွင်း ထပ်မံဖျန်းပါက စပါးပင် အဆိပ်သင့်ခြင်း (အရွက်လောင်ခြင်းနှင့် ကြီးထွားမှုရပ်တန့်ခြင်း) ဖြစ်ပွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ပြင် ၂,၄-ဒီ ဆေးကို စပါးပင်သက်တမ်း ၂၀ ရက်မှ ၂၅ ရက်ကျော် (ပင်ပွားထွက်ချိန်) တွင်သာ သုံးစွဲရန်နှင့် ဆေးမဖျန်းမီ စိုက်ခင်းရေကို စစ်ထုတ်ထားရန် သတိပြုရပါမယ်။