စူပါအယ်လ်နီညိုကဲ့သို့ အပူချိန်အလွန်မြင့်မားပြီး ရေရှားပါးနိုင်ခြေရှိသော နွေစပါးရာသီတွင် GW 11 စပ်မျိုးစပါးသည် ဆာဖိုးသာစပါးမျိုးထက် ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိပြီး စိုက်ပျိုးရန် ပိုမိုသင့်တော်ပါတယ်။ ဆာဖိုးသာသည် သာမန်ရာသီဥတုတွင် အထွက်နှုန်းကောင်းသော်လည်း ရာသီဥတုဒဏ်ကို အတော်အသင့်သာ ခံနိုင်ပါတယ်။ GW 11 စပ်မျိုးစပါးသည် မျိုးရိုးဗီဇအရ အပူဒဏ်ကို ပိုမိုအကြံ့ခံနိုင်သည့်အပြင် အယ်လ်နီညိုရာသီတွင် အဓိကကျရောက်တတ်သော ဖြုတ်ပိုးနှင့် ရွက်ဖုံးခြောက်ရောဂါများအတွက် ခံနိုင်ရည်မြင့်မားစွာ ထုတ်လုပ်ထားခြင်းကြောင့် ဆိုးရွားပြင်းထန်သော ရာသီဥတုမျိုးတွင် ပိုမိုအောင်စေ့ တင်နိုင်စွမ်းရှိပါလိမ့်မယ်

ကွမ်းပင်အသက် ၃ လသားတွင် အရွက်ဝါပြီး သေခြင်း၊ ပင်ခြေ၌ မုံညင်းစေ့အရွယ် အဖြူစေ့လေးများ ကပ်နေခြင်းမှာ မြေဆောင်မှိုတစ်မျိုးကြောင့် ဖြစ်သည့် "ကွမ်းပင်ညှိုးရောဂါ (Sclerotium Wilt / Collar Rot)" ဖြစ်ပါသည်။ ဤရောဂါကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ရောဂါရနေသော အပင်နှင့် အမြစ်ပတ်လည်ရှိ မြေကြီးကိုပါ ဂရုတစိုက် တူးထုတ်ပြီး စိုက်ခင်းပြင်ပတွင် ဖယ်ထုတ်ရပါမယ်။ ထို့နောက် ရောဂါကျသည့် ကွမ်းပင်ညှိုးရောဂါအတွက် Azoxystrobin ကို အပင်အပေါ်ပိုင်း ဖျန်းခြင်းနှင့် Hymexazol ကို အပင်ခြေ စိုရွှဲအောင် ဖျန်းပေးခြင်း သည် အလွန်ထိရောက်သော တွဲဖက်ကုသနည်း ဖြစ်ပါတယ်။စိုက်ခင်းအတွင်း လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ရေမဝပ်အောင် ရေနုတ်မြောင်းဖော်ပေးခြင်းတို့ကို ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ရပါမယ်။ အဓိက အစိုဓာတ်မများရန်ငရုစိုက်ပါ၊ ရောဂါနှိမ်နင်းပြီးရင် ဂျစ်ဆမ်သို့မဟုတ် ကေဟူးမစ်ကျွေးပေးပါ။

စပါးခင်းအတွင်းရှိ မြက်ကြိမ်နှင့် မြက်အကြွင်းအကျန်များကို သေစေရန် ဂလိုင်ဖိုဆိတ် (Glyphosate) ဖျန်းပြီးနောက် ၃ ရက်မှ ၇ ရက်အကြာ တွင် ထယ်ထိုးထွန်မွှေခြင်းနှင့် စပါးမျိုးစေ့ကြဲပက်ခြင်းတို့ကို စိတ်ချစွာ ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဂလိုင်ဖိုဆိတ်သည် ပင်လုံးပျံ့ဆေးဖြစ်၍ ပေါင်းမြက်များ၏ အမြစ်အထိ ဆေးအာနိသင်ပျံ့နှံ့ရန် အချိန်စောင့်ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဆေးသည် မြေကြီးနှင့်ထိတွေ့ပါက ဓာတ်ပြယ်လွယ်သဖြင့် ထယ်ထိုးမြေပြင်ပြီးလျှင် စပါးပင်ကို ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ စိုက်ပျိုးနိုင်ပါတယ်။ သို့သော် အသုံးပြုသည့်ဆေးဗူးတွင် အခြားမြေကြွင်းအာနိသင်ရှိသော ပေါင်းသတ်ဆေးများ ရောစပ်မှု ရှိ၊ မရှိ ဆေးအညွှန်းကို မပျက်မကွက် စစ်ဆေးသင့်ပါတယ်။ Glyphosate သီးသန့်အပြင် အခြားပေါင်းသတ်ဆေးများမရောရပါ။

ပုံပါ ခရမ်းချဉ်ပင် ညှိုးရခြင်းမှာ Ralstonia solanacearum ဘက်တီးရီးယားကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ခရမ်းချဉ် ဘက်တီးရီးယား ပင်ညှိုးရောဂါ (Bacterial Wilt) ကျရောက်နေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဤရောဂါသည် အပင်၏ အစာရေကြောလိုင်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ရေနှင့် အာဟာရဓာတ် မရရှိစေဘဲ နေ့ခင်းဘက်တွင် လျင်မြန်စွာ ညှိုးကျစေပြီး၊ ပင်စည်ကို ဖြတ်၍ ရေကြည်ထဲ စိမ်ကြည့်ပါက နို့နှစ်ရောင် အချွဲများ စိမ့်ထွက်လာတတ်ပါတယ်။ ကုသရန် ခက်ခဲသော မြေဆောင်ရောဂါ ဖြစ်သဖြင့် ရောဂါရအပင်ကို အမြစ်ပါမကျန် နှုတ်ယူ မီးရှို့ဖျက်ဆီးရပါမယ်။ နောက်ရာသီများတွင် ရောဂါကင်းဝေးစေရန် စိုက်ပျိုးရေးသုံး မြေတွင် ထုံးထည့် ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ရေသွင်းရေထုတ် ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ Trichoderma ကဲ့သို့ အကျိုးပြုမှို သုံးစွဲခြင်းနှင့် ခရမ်းမျိုးနွယ်ဝင် မဟုတ်သော သီးနှံများနှင့် ၃ နှစ်ခန့် သီးလှည့်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။ ရောဂါအစောပိုင်းအဆင့်တွင် (သို့မဟုတ်) ဘေးပတ်ဝန်းကျင်အပင်များကို ကာကွယ်ရန် ကော့ပါးအခြေခံမှိုသတ်ဆေး (Copper Oxychloride) ၊ ဘက်တီးရီးယားသတ်ဆေး (Kasugamycin သို့မဟုတ် Bismerthiazole) Oxolinic acid ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများကို အညွှန်းစာပါအတိုင်း နေအေးချိန်၌ တစ်ပင်လုံးနှံ့စပ်အောင်ပက်ဖျန်းပေးပါ။

ရွက်သစ်ဆိုင်မှာ မေးကြည့်ပါဗျ။

မတ်ပဲနှင့် ပဲကြီး သီးသန့်ခင်းများတွင် ပေါင်းမြက်သက်သက် ရွက်ချွန်းမြက်အုပ်စုတစ်မျိုးတည်းရှိလျှင် Quizalofop -p-ethyl ပါဝင်သည့် ဆေးကို စိတ်ချစွာသုံးပါ။

မန်းလေးကဆိုရင် ရွက်သစ်ဆိုင်ကို မေးကြည့်ပါဗျ။ ဒါမှမဟုတ် စိုက်ပျိုးရေးဌာနကို မှာခိုင်းပါ။

Fipronil၊ Profenofos နှင့် Beta-cypermethrin ဆေးသုံးမျိုးကို တွဲစပ်သုံးစွဲခြင်းဖြင့် မတ်ပဲပင်တွင် ကျရောက်တတ်သော ဖျက်ပိုးအမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခြုံငုံနှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ ဆေးတစ်မျိုးချင်းစီတွင် မတူညီသော စွမ်းရည်များရှိကြရာ Fipronil သည် မတ်ပဲ၏ အဓိကရန်သူဖြစ်သော လှေးပိုးနှင့် မြေအောက်ဖျက်ပိုးများကို ပင်လုံးပျံ့စနစ်ဖြင့် နှိမ်နင်းပေးပြီး၊ Profenofos သည် သီးလုံးဖောက်လောက်ကောင်နှင့် ပဲရွက်လိပ်ပိုးကဲ့သို့ ကိုက်စားပိုးများကို အရွက်ထက် ‌ေအာက်ပျံ့နှံ့သည့်စနစ်ဖြင့် ထိရောက်ပါတယ်။ Beta-cypermethrin ကမူ ပဲသီးထိုးပိုးနှင့် စုပ်စားပိုးများကို ချက်ချင်းတုန်လှုပ်သက်ရောက်စေကာ လျင်မြန်စွာ ထိရောက်ပါတယ်။ ဤသို့ဆေးအုပ်စုမတူသည်များကို တွဲဖက်ခြင်းက ပိုးမွှားများ ဆေးယဉ်ပါးမှုကို တားဆီးပေးသော်လည်း၊ ပန်းပွင့်ချိန်တွင် ပဲပွင့်ကြွေခြင်းနှင့် အကျိုးပြုပိုးမွှားများ မသေစေရန် ဆေးနှုန်းထားကို စနစ်တကျ သတိပြုဖျန်းရပါမယ်။

Fipronil၊ Profenofos နှင့် Beta-cypermethrin ဆေးသုံးမျိုးကို တွဲစပ်သုံးစွဲခြင်းဖြင့် မတ်ပဲပင်တွင် ကျရောက်တတ်သော ဖျက်ပိုးအမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခြုံငုံနှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ ဆေးတစ်မျိုးချင်းစီတွင် မတူညီသော စွမ်းရည်များရှိကြရာ Fipronil သည် မတ်ပဲ၏ အဓိကရန်သူဖြစ်သော လှေးပိုးနှင့် မြေအောက်ဖျက်ပိုးများကို ပင်လုံးပျံ့စနစ်ဖြင့် နှိမ်နင်းပေးပြီး၊ Profenofos သည် သီးလုံးဖောက်လောက်ကောင်နှင့် ပဲရွက်လိပ်ပိုးကဲ့သို့ ကိုက်စားပိုးများကို အရွက်ထက် ‌ေအာက်ပျံ့နှံ့သည့်စနစ်ဖြင့် ထိရောက်ပါတယ်။ Beta-cypermethrin ကမူ ပဲသီးထိုးပိုးနှင့် စုပ်စားပိုးများကို ချက်ချင်းတုန်လှုပ်သက်ရောက်စေကာ လျင်မြန်စွာ ထိရောက်ပါတယ်။ ဤသို့ဆေးအုပ်စုမတူသည်များကို တွဲဖက်ခြင်းက ပိုးမွှားများ ဆေးယဉ်ပါးမှုကို တားဆီးပေးသော်လည်း၊ ပန်းပွင့်ချိန်တွင် ပဲပွင့်ကြွေခြင်းနှင့် အကျိုးပြုပိုးမွှားများ မသေစေရန် ဆေးနှုန်းထားကို စနစ်တကျ သတိပြုဖျန်းရပါမယ်။

ကြက်သွန်နီစိုက်ခင်းများတွင် ဒေါင်းနီးမှိုရွက်ခြောက်ရောဂါ၊ တောက်တဲ့မြီးရွက်ခြောက်ရောဂါနှင့် ဂျိုလိမ်ရောဂါစသည့် မှိုရောဂါများ အဓိကကျရောက်တတ်ပါသည်။ ဒေါင်းနီးမှိုရောဂါအတွက် Metalaxy+Mancozeb, Dimethomorph+Cymoxanil ဆေးကိုလည်းကောင်း၊ တောက်တဲ့မြီးရောဂါအတွက် (Difenoconazole) သို့မဟုတ် (Azoxystrobin)ကိုလည်းကောင်း၊ ဂျိုလိမ်ရောဂါအတွက် (Thiophanate-methyl) သို့မဟုတ် ကာဗင်ဒါဇင် (Carbendazim) ဆေးကိုလည်းကောင်း သုံးစွဲနိုင်ပါတယ်။

@သော်ဇင် ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးပါခင်ဗျာ

အပင်က နိုက်ထရိုဂျင်အဟာရချို့တဲ့သွားတော့ အနှံထွက်ကမြန်ပါလိမ့်မယ် အခုလုပ်လို့ရမှာကတော့ အနှံထွက်ဖို့၇ရက်လောက်လိုသေးတယ်ဆိုရင်တော့ ပုလဲမြေဩဇာနှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာအနည်းငယ်ဖြင့် ရောစပ်ကျွေးပေးသို့မဟုတ် ရွက်ဖျန်းအားဆေးဖျန်း ပေးရမှာပါခင်ဗျာ

ခုလိုဖြေကြားပေးတဲ့ဆရာ့ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ