ဖရဲသီး ကောင်းကောင်းကြီးကြီး ရစေဖို့

အပင်တွေမှာ အသီးအရေအတွက်ကို လျှော့ချပေးခြင်းဟာ အလင်းရောင်၊ ရေနဲ့ အာဟာရဓာတ် လုယူမှုကို သက်သာစေပြီး ပိုမိုကြီးမား ကျန်းမာတဲ့ အသီးတွေ ရရှိစေဖို့အတွက် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိတဲ့ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် သင်က အလွန်ကြီးမားတဲ့ သီးနှံတွေကို  လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အသီးခြွေပေးဖို့က လိုကို လိုအပ်ပါတယ်။

ဒီဆောင်းပါးမှာဆိုရင် ဖရဲသီးပင်ကို ဘယ်လို ခြွေရမလဲ? အပင်တစ်ပင်မှာ အသီးဘယ်နှစ်လုံးပဲ ချန်ထားသင့်သလဲ? ဆိုတာတွေကို ပြောပြပေးမှာလို့ ဆက်လက်ဖတ်ရှုကြည့်ရအောင်ပါ။

ဖရဲသီးတစ်ပင်မှာ အသီးဘယ်နှစ်လုံး ထားသင့်သလဲ?

ကျန်းမာတဲ့ ဖရဲနွယ်ပင်တစ်ပင်ဟာ အသီး ၂ လုံးကနေ ၄ လုံး အထိ ထွက်နိုင်ပါတယ်။ ဖရဲနွယ်မှာ အဖိုပွင့်ရော အမပွင့်ပါ ရှိတတ်ပြီး အသီးတင်ဖို့အတွက် နှစ်မျိုးလုံး လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမပွင့်ဟာ အဖိုပွင့်ထက် နည်းပါးပြီး အဖိုပွင့် ၇ ပွင့်မှာ အမပွင့် ၁ ပွင့်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိတတ်ပါတယ်။ ဖရဲသီးတစ်လုံးဟာ ပေါင်၂၀၀ (၉၀.၅ ကီလိုဂရမ်) အထိ အလေးချိန်ရှိနိုင်ပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်ကြီးဖို့ဆိုရင်တော့ အသီးခြွေပေးဖို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါတယ်။ အပင်တစ်ပင်ရဲ့ အာဟာရဓာတ်ဟာ အဲ့ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အသီးတစ်လုံးထက် ပိုပြီး မကျွေးမွေးနိုင်လို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဖရဲပင်ကို အကိုင်းဖြတ်ပေးဖို့ လိုအပ်လာတာဖြစ်ပြီး အသီးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တာကလည်း အားနည်းချက်အချို့ ရှိနိုင်ပါတယ်။

အဲ့တာက အကိုင်းဖြတ်ပေးခြင်းက ပိုမိုသန်စွမ်းတဲ့ အပင်နဲ့ ပိုကြီးတဲ့ အသီးကို ရရှိစေနိုင်ပေမဲ့ အကိုင်းတွေကို စောစောစီးစီး ဖြတ်ပစ်လိုက်ရင်တော့ အမပွင့်ပွင့်နှုန်းကို လျော့ကျစေနိုင်ပါတယ်။ ဝတ်မှုန်ကူးဖို့ အမပွင့်မရှိရင် အသီးရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါ့အပြင် အကိုင်းဖြတ်ခြင်းက အပင်ရဲ့ နွယ်တက်မှု အရှည်ကို လျော့နည်းစေပါတယ်။ နောက်ထပ်အချက်ကတော့ အပင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာကြောင့် နွယ်အသစ်တွေ ထပ်ထွက်လာနိုင်ပြီး အပင်က အသီးကြီးထွားဖို့ထက် နွယ်သစ်ထွက်ဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်သွားတာကြောင့် အသီးရင့်မှည့်မှုကို ကြန့်ကြာစေနိုင်ပါတယ်။ အပင်မှာ အသီးစတင် သီးလာတဲ့အခါ အသီးတွေ အများကြီး ရတော့မယ်လို့ ထင်ရနိုင်ပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ အကိုင်းကို မဖြတ်ပါနဲ့ဦး။ ငယ်ရွယ်တဲ့ အသီးလေးတော်တော်များများဟာ အလိုအလျောက် ညှိုးနွမ်းပျက်စီးသွားတတ်ပြီး အသန်မာဆုံး အသီးတွေပဲ ကျန်ရစ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ အသီးနည်းသွားပြီဆိုရင်တော့ အကိုင်းဖြတ်ဖို့ မလိုအပ်တော့ပါဘူး။

ဒါဆိုဖရဲသီးပင်ကို ဘယ်လို ခြွေမလဲ?

သင်က အပင်ရဲ့ အရွယ်အစားကို ထိန်းချုပ်ချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အသီးကြီးတွေ ရချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အသီးခြွေခြင်းဟာ လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပါ။ သန့်ရှင်းသော ကတ်ကြေးကို သုံးပါ။ ပထမဦးစွာ ရောဂါရှိတဲ့ အရွက်တွေ၊ သေနေတဲ့ အရွက်တွေ၊ ဝါနေတဲ့ အရွက်တွေ ဒါမှမဟုတ် ပိုးမွှားကျနေတဲ့ အကိုင်းတွေကို ပင်မပင်စည်နဲ့ ဆက်နေတဲ့ နေရာကနေ ဖြတ်ထုတ်ပါ။ ဘေးတက်များကို ဖယ်ရှားပါ။ အပွင့်မပွင့်တဲ့ အကိုင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အားနည်းနေပုံရတဲ့ အကိုင်းတွေကို ဖယ်ရှားပါ။ အသီးအရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ပါ။ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အသီးကို လိုချင်ရင် အပင်မှာ အသီး ၁ လုံး ဒါမှမဟုတ် ၂ လုံး ပဲ ချန်ထားပါ။ ပုံမှန်အရွယ်အစားနဲ့ ကျန်းမာတဲ့ အသီးတွေ ရချင်ရင်တော့ ၄ လုံး အထိ ထားနိုင်ပါတယ်။

သတိထားရမှာက ရာသီဥတုစိုထိုင်းဆများနေချိန်မှာ ဖရဲပင်သည် ရောဂါကူးစက်လွယ်သောကြောင့် အကိုင်းဘေးတက်များကို ဖြတ်တောက်ခြင်းမပြုလုပ်သင့်ပါ။

ဆောင်းပါးရှင်ဆရာမှ အစိမ်းရောင်လမ်းဆော့ဝဲသို့ ပေးပို့ထားသော အစိမ်းရောင်လမ်း၏ မူပိုင်ဆောင်းပါးဖြစ်သဖြင့် ဆောင်းပါးများ၊ သတင်းများ ကူးယူဖော်ပြလိုပါက “အစိမ်းရောင်လမ်းမှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်ဟု” ထည့်ပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။