အစိမ်းရောင်းလမ်းမှ စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်များခင်ဗျ ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာတွေ နဲ့ ဖော့စဖိတ် ပိုတက်ဆီယမ် မြေဩဇာ တွေကို အ...

၁။ မြေဩဇာ ရေဖျော်လောင်းခြင်းနှင့် နှုန်းထား ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာ (Compound Fertilizer) နဲ့ တခြားသော ပိုတက်ဆီယမ်၊ ဖော့စဖိတ် မြေဩဇာတွေကို ရေဖျော်လောင်းလို့ ရပါတယ်။ အပင်ခြေကို တိုက်ရိုက်လောင်းတာက အပင်အတွက် အာဟာရကို ပိုမိုမြန်မြန်ဆန်ဆန် စုပ်ယူစေနိုင်ပါတယ်။ နှုန်းထား: ပုံမှန်အားဖြင့် ရေ (၂၀) လီတာဝင် ဆေးဖျန်းပုံး တစ်ပုံးမှာ မြေဩဇာ (၁၀)ကျပ် သားကနေ (၁၅)ကျပ် သား (၁၆၀ ဂရမ် - ၂၅၀ ဂရမ်) ခန့် ထည့်သွင်း အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ သတိပြုရန်: မြေဩဇာတွေဟာ ရေထဲမှာ လုံးဝ ပျော်ဝင်အောင် အရင်ဖျော်ပြီးမှ ဆေးဖျန်းပုံးထဲ ထည့်ပါ။ နော်ဇယ်ခေါင်းဖြုတ်ပြီး လောင်းတာက နည်းလမ်းကောင်းဖြစ်ပါတယ်။ ၂။ စပါးခွံဖြင့် အုပ်ပေးခြင်း (Mulching) အပင်ခြေကို မြေဩဇာလောင်းပြီးနောက် စပါးခွံနဲ့ အုပ်ပေးတာဟာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်ပါ။ အားသာချက်: မြေဆီလွှာရဲ့ အစိုဓာတ်ကို ကြာရှည်ထိန်းထားပေးနိုင်သလို၊ မြေဩဇာမှာပါတဲ့ အာဟာရဓာတ်တွေ နေပူထဲ အငွေ့ပျံဆုံးရှုံးမှုကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ၃။ မုံရွာရွှေဒင်းဂါး ပဲစင်းငုံမျိုး အကြောင်း မုံရွာရွှေဒင်းဂါးဟာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လူကြိုက်များတဲ့ မျိုးတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။ အားသာချက်:အပင်ကြီးထွားမှု အားကောင်းတယ်၊ အသီးသီးတာ စောသလို အထွက်နှုန်းလည်း တည်ငြိမ်ပါတယ်။ အားနည်းချက်: အပင်အရမ်းကြီးထွားလွန်းရင် လဲတတ်တာမျိုး ရှိနိုင်ပြီး၊ အပင်သိပ်သည်းလွန်းရင် ပိုးမွှားခိုအောင်းမှု ပိုများတတ်ပါတယ်။ သီးညပ်စိုက်ရန်: မြေပဲနဲ့ သီးညပ်စိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ အပင်အရမ်းမပြန့်တဲ့၊ အလင်းရောင်ကို မြေပဲပင်ဆီ ပေးနိုင်တဲ့ **မျိုးတို (သို့မဟုတ်) သက်လျင်မျိုး** တွေက ပိုသင့်တော်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွှေဒင်းဂါးကိုလည်း တန်းကြားအကွာအဝေး စနစ်တကျထားပြီး စိုက်မယ်ဆိုရင် အဆင်ပြေပါတယ်။ ၄။ အဖူးအပွင့်ဝင်ချိန်တွင် သုံးစွဲရန် ဆေးများ ပဲစင်းငုံ အဖူးအပွင့်ဝင်ချိန်ဟာ အရေးကြီးဆုံးကာလ ဖြစ်ပါတယ်။ ပိုးသတ်ဆေး: အဓိကအားဖြင့် သီးလုံးဖောက်ပိုးကို ကာကွယ်ဖို့ Chlorantraniliprole (ကလိုရန်ထရန်နီလီပရိုး) ဒါမှမဟုတ် Emamectin benzoate (အီမာမက်တင် ဘင်ဇိုယိတ်)တို့ကို သုံးနိုင်ပါတယ်။ မှိုသတ်ဆေး:ပန်းပွင့်တွေ မပုပ်အောင်နဲ့ အသီးကွက်တာတွေ ကာကွယ်ဖို့ Azoxystrobin + Difenoconazole (အဇိုဆီစထရိုဗင် + ဒီဖန်နိုကိုနာဇိုး)လိုမျိုး ဆေးမျိုး သုံးစွဲသင့်ပါတယ်။ ရွက်ဖျန်းအားဆေး:အပွင့်အားကောင်းစေပြီး အသီးတင်ဖို့အတွက် Boron (ဘိုရွန်) နဲ့ Potassium (ပိုတက်ဆီယမ်) ပါဝင်မှုများတဲ့ ရွက်ဖျန်းအားဆေး (ဥပမာ- 0:52:34 သို့မဟုတ် 6:20:30) တွေကို သုံးစွဲပေးပါ။ မြေဩဇာကို ရေဖျော်ပြီး အပင်ခြေလောင်းတဲ့နည်း (Fertigation/Soil Drenching) ဟာ အာဟာရကို အပင်က တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်လို့ ထိရောက်ပေမဲ့ စနစ်မကျရင် အပင်အမြစ်လောင်တာနဲ့ ဆေးဖြန်းပုံး ပျက်စီးတာမျိုး ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အောက်ပါအချက်တွေကို အထူးသတိပြုစေချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ - ၁။ မြေဩဇာ ပျော်ဝင်မှု အခြေအနေ အားလုံးပျော်ဝင်ပါစေ: ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာတွေထဲမှာ တချို့က ရေမှာ ချက်ချင်းမပျော်ဘဲ အနည်ကျတတ်ပါတယ်။ အနည်တွေ ဆေးဖျန်းပုံးထဲပါသွားရင် ပိုက်လိုင်းပိတ်တာ၊ ပုံးအောက်ခြေမှာ တင်ကျန်တာမျိုး ဖြစ်တတ်လို့ အပြင်မှာ အရင်ဖျော်ပြီး အကြည်ရည်ကိုပဲ စစ်ထည့်သင့်ပါတယ်။ ဓာတ်ပြုမှု:မြေဩဇာ တစ်မျိုးထက်ပိုသုံးရင် တစ်မျိုးနဲ့တစ်မျိုး ဓာတ်ပြုပြီး ခဲသွားတာမျိုး (ဥပမာ - Calcium ပါတဲ့မြေဩဇာနဲ့ Phosphate ပါတဲ့မြေဩဇာ ရောမိတာမျိုး) မဖြစ်အောင် သတိထားပါ။ ၂။ အပင်ခြေ အစိုဓာတ် အခြေအနေ မြေခြောက်နေစဉ် မလောင်းပါနဲ့: မြေကြီး အရမ်းခြောက်ကပ်နေချိန်မှာ မြေဩဇာရည် ပြင်းပြင်းလောင်းလိုက်ရင် အပင်အမြစ်တွေ လောင်တတ်ပါတယ်။ မြေမှာ အစိုဓာတ် အနည်းငယ်ရှိနေချိန် (သို့မဟုတ်) လောင်းပြီးနောက် ရေအနည်းငယ် လိုက်ပေးတာက ပိုစိတ်ချရပါတယ်။ ၃။ နှုန်းထားနှင့် အချိန်အခါ အချိုးအစား မများပါစေနဲ့: "ဆေးများရင် အပင်သေ၊ မြေဩဇာများရင် အမြစ်လောင်" ဆိုတဲ့အတိုင်း ရေ (၂၀) လီတာမှာ (၁၅) ကျပ်သားထက် ပိုမသုံးဖို့ အကြံပြုပါတယ်။ အပင်ငယ်ရင် ပိုလျှော့သုံးရပါမယ်။ နေပူရှိန်:နေပြင်းတဲ့ မွန်းတည့်ချိန်မျိုးမှာ လောင်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။ မနက်စောစော ဒါမှမဟုတ် ညနေပိုင်း အေးချိန်မှာ လောင်းတာက အကောင်းဆုံးပါ။ ၄။ ဆေးဖျန်းပုံး ထိန်းသိမ်းခြင်း ဆေးကြောခြင်း:မြေဩဇာမှာပါတဲ့ ဓာတ်ဆားတွေက သံထည်နဲ့ ရာဘာပိုက်တွေကို တိုက်စားတတ်ပါတယ်။ အသုံးပြုပြီးတိုင်း ပုံးကို ရေသန့်သန့်နဲ့ (၂) ကြိမ်ထက်မနည်း စင်ကြယ်အောင် ပြန်ဆေးပေးဖို့ လိုပါတယ်။ ၅။ စပါးခွံအုပ်ရာတွင် သတိပြုရန် မှိုရောဂါ: စပါးခွံနဲ့ အုပ်တဲ့အခါ အပင်ခြေကို အရမ်းကပ်ပြီး အထပ်ထူကြီး မအုပ်ပါနဲ့။ လေဝင်လေထွက် မရှိဘဲ အစိုဓာတ်များလွန်းရင် ပင်ခြေပုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် မှိုရောဂါ ခိုအောင်းတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အပင်ခြေနဲ့ အနည်းငယ် ခွာပြီး အုပ်ပေးသင့်ပါတယ်။ ရွက်ဖျန်းမဟုတ်သည့်အတွက်အပင်ခြေ မြေဆီလွှာကိုသာဖျန်းပေးရပါမည်။ ဤအဖြေဖြင့်ပြေလည်သည်သတ်မှတ်ပေးတတ်ရင် သတ်မှတ်ပေးသွားပါဦးဗျ