ကုန်းမြင့်ပိုင်းမြေကို နွေစပါးစိုက်ပျိူးရင် အပင်ကြံခိုင်ဖို့နှင့် ပိုးမွှားဒဏ် ခံနိုင်အောင် မြေဆီလွှာကို ဘယ်...

ကုန်းမြင့်ပိုင်း မြေစေးဆန်သော ဒေသများတွင် နွေစပါးစိုက်ပျိုးရာ၌ မြေကျပ်ခြင်းနှင့် ရေဝပ်အားနည်းခြင်းတို့ကို ဖြေရှင်းရန် မြေကို ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်အထိ အနက် ထွန်ယက်ပြီး မျက်နှာပြင် ညီညာအောင် ညှိပေးရပါမယ်။ အပင်ကြံ့ခိုင်ပြီး ပိုးမွှားဒဏ် ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် မြေခံအဖြစ် တစ်ဧကလျှင် နွားချေးဆွေး (သို့) မြေဆွေး အိတ် ၂၀-၃၀၊ တီစူပါ (TSP) မြေဩဇာ အိတ်ဝက်မှ တစ်အိတ်၊ ပိုတက်ရှ် (MOP) မြေဩဇာ ၁၀-၁၂ ကီလိုဂရမ် (အိတ်၏ လေးပုံတစ်ပုံ) နှင့် ယူရီးယား မြေဩဇာ ၁၀ ကီလိုဂရမ်ခန့်ကို မျှတစွာ ထည့်သွင်းပေးရပါမယ်။ ယူရီးယားကို တစ်ကြိမ်တည်း အများကြီးကျွေးပါက အပင်အရည်ရွှမ်းပြီး ပိုးမွှားကျရောက်လွယ်သဖြင့် အပိုင်းလိုက် ခွဲကျွေးသင့်ပြီး၊ စပါးပင် သန်မာစေရန် ပိုတက်ရှ်ကို စပါး မှို့ကပ်ချိန်တွင် ထပ်မံဖြည့်တင်းပေးရန် လိုအပ်ပါတယ်။အထက်ပါအတိုင်း မြေဆီလွှာနှင့် မြေခံကို စနစ်တကျ ပြုပြင်ပေးမယ်ဆိုရင် အပင်ပွားနှုန်း ကောင်းမွန်ပြီး ရာသီဥတုဒဏ်နှင့် ပိုးမွှားဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ နွေစပါးခင်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။ကုန်းမြင့်မြေနှင့် ရေရှည်စပါးစိုက်ခင်းများတွင် ဇင့် (သွပ်ဓာတ်) ချို့တဲ့မှု ဖြစ်တတ်တာကြောင့် မြေပြင်ချိန်တွင် ဇင့်ဆာလဖိတ် (Zinc Sulphate) ကို တစ်ဧက ၅-၁၀ ပေါင်ခန့် ထည့်ပေးပါက စပါးပင် အဝါရောင်ပြောင်းခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။