နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်လောက် စားကျက်လို ပုံစံမျိုးဖြစ်နေတဲ့ မြေမှာ pH 5.6ပဲရှိပြီး ကျန်တဲ့အာဟာရတွေမရှိတဲ့မြေကို မြေပြုပြင်ချင်တဲ့အတွက် ကျွန်မ အော်ဂဲနှစ်နည်းနဲ့ ပဲပုပ်နဲ့ပိုက်ဆံလျှောက်စိုက်ပျိုးခဲ့ပါတယ်ရှင့်။ 1.5.2026မှာ စိုက်ခဲ့တဲ့ပဲပုပ်ပင်ဟာ Julyလ 7လ ပိုင်းမှာ မိုးတစ်လပြတ်တာနဲ့ကြုံလိုက်ရပါတယ်ရှင့်။ ဓာတ်ပုံကတော့ မိုးပြတ်တုန်းကအပင်အခြေအနေပါ။ 9လပိုင်းမှာ သီးနှံရိတ်သိမ်းခဲ့ပါတယ်ရှင့်။ အထွက်နှုန်းမရဘဲ ပိုးကျတဲ့ သီးနှံနည်းနည်းပဲရလိုက်ပါတယ်ရှင့်။ မိုးပြတ်ပြီး 8လပိုင်း မိုးပြန်ရွာချိန်မှာ ရုတ်တရက်ပိုးကျလာတာမနိုင်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်ရှင့်။အဲဒါ ဘာကြောင့်ပိုးကျသွားတာလဲသိချင်လို့ပါရှင့်။ ပိုးမကျခင်တုန်းကတော့ သဘာ၀ပိုးသတ်ဆေးတမာဆေးသုံးခဲ့ပါတယ်ရှင့်

နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော် စားကျက်မြေအဖြစ် ပစ်ထား၍ အာဟာရဓာတ် ကုန်ခမ်းပြီး အချဉ်ဓာတ်လွန်ကဲနေသော (pH 5.6) မြေဆီလွှာတွင် စိုက်ပျိုးထားသဖြင့် ပဲပုပ်ပင်များသည် အစောပိုင်းကတည်းက ကြံ့ခိုင်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး။ ထို့ပြင် ဇူလိုင်လ မိုးပြတ်သွားသည့်အခါ ရေငတ်ပြီး အပင်ခုခံအား အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားသည့်အပြင် ပူပြင်းခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုကြောင့် စုပ်စားပိုးများနှင့် ပင်စည်ထိုးယင်များ အဆမတန် ပွားများခွင့် ရသွားခဲ့တာပါ။ သို့သော် ဩဂုတ်လတွင် မိုးရုတ်တရက် ပြန်ရွာသွန်းသောအခါ မြေကြီးထဲမှ နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်များကြောင့် အပင်မှ နူးညံ့ပြီး အရည်ရွှမ်းသော အညွန့်နု၊ အရွက်နုများ အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဤသို့ အရည်ရွှမ်းသော အရွက်နုများသည် အရေအတွက် များပြားနေသော ငမြှောင်တောင်ပိုး၊ ရွက်လိပ်ပိုးနှင့် စုပ်စားပိုးမွှားများကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ သဘာဝတမာဆေး တစ်မျိုးတည်းဖြင့် မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ပိုးမွှားများ ကပ်ပါးပြု ကျရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ရာသီအတွက်အော်ဂဲနစ်နည်းလမ်းဖြင့် ဆက်လက်စိုက်ပျိုးမည်ဆိုပါက အောက်ပါအဆင့်များကို သေချာစွာ ပြင်ဆင်သင့်ပါတယ် - 1. မြေချဉ်ငံဓာတ် (pH) ပြုပြင်ပါ: • ပဲပုပ်သည် pH ၆.၀ မှ ၆.၅ ဝန်းကျင်တွင် အကောင်းဆုံး ရှင်သန်နိုင်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် pH 5.6 ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မြေမပြုပြင်မီ ဒိုလိုမိုက် (Dolomite) သို့မဟုတ် ထုံး (Lime) ကို သတ်မှတ်နှုန်းထားအတိုင်း မြေထဲထည့်မွှေပေးရပါမယ်။ 2. မြေခံတွင် သဘာဝမြေဩဇာ အပြည့်အဝကျွေးပါ • စားကျက်ဟောင်းဖြစ်၍ အဟာရကုန်ခမ်းနေသဖြင့် အပင်မစိုက်ပျိုးမီ နွားချေးဆွေး၊ ကြက်ချေးဆွေး သို့မဟုတ် (မြေဆွေး) များကို မြောက်မြားစွာ ထည့်သွင်းပေးရပါမယ်။ 3. ပိုက်ဆံလျှော်ကို အရင်မြေမြှုပ်ပါ • ပဲပုပ်နှင့် ပိုက်ဆံလျှော်ကို တစ်ပြိုင်နက် စိုက်မည့်အစား ပိုက်ဆံလျှော်ကို အရင်စိုက်ပျိုးပြီး ရက် ၄၀-၄၅ (ပန်းပွင့်ခါစ) တွင် ထယ်ထိုးမြေမြှုပ်၍ သစ်စိမ်းမြေဩဇာ (Green Manure) အဖြစ် အရင်ပြုလုပ်ပေးပါက မြေဆီလွှာ အဟာရဓာတ်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ 4. ပိုးမွှား ကြိုတင်ကာကွယ်ရေးစနစ် • ပိုးမကျခင်ကတည်းက တမာဆေးကို ပုံမှန်ဖျန်းပေးသည့်အပြင် ခင်းလုံးပြည့် အဝါရောင် ကော်စေးထောင်ချောက် (Yellow Sticky Traps) များ စိုက်ထူ၍ စုပ်စားပိုးမွှား မိခင်ကောင်များကို ကြိုတင်ဖမ်းဆီးပါ။ • ဒေသတွင်း မိုးခေါင်ရေပြတ်နိုင်မည့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး စိုက်ပျိုးချိန် ကို အနည်းငယ် ရွှေ့ဆိုင်းစိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့်လည်း မိုးပြတ်သည့်ဒဏ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ပါလိမ့်မယ်

ပုံမှာပါတဲ့ ဖော်ပြချက်တွေအရ ပဲပုပ်ပင်မှာ ကျရောက်နေတဲ့ ပိုးမွှားက ပဲပုပ်ရွက်စားခူကောင် (Soybean Leaf Folder) သို့မဟုတ် ပဲပုပ်ရွက်လိပ်ပိုး ဖြစ်နိုင်ခြေများပါတယ်။ ဒီပိုးတွေရဲ့ သဘာဝနဲ့ သတိထားရမယ့်အချက်တွေကို အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြပေးလိုက်ပါ- ၁။ ပိုးရဲ့သဘာဝ: ပဲပုပ်ရွက်စားခူကောင်တွေဟာ အရွက်တွေကို လိပ်ပြီး အတွင်းမှာ ဖုံးကွယ်နေတတ်ကြပါတယ်။ အရွက်တွေကို ရွက်ကြောမပါမကျန် စားသောက်တဲ့အတွက် အပင်ရဲ့ အလင်းမှောင်ခိုမှု (Photosynthesis) ကို လျော့နည်းစေပြီး အထွက်နှုန်းကို ထိခိုက်စေပါတယ်။ ၂။ ဘာကြောင့် ပိုးကျသလဲ။ ရာသီဥတု မိုးရွာပြီးနောက် ပူအိုက်လာတဲ့အချိန်မှာ ပိုးမွှားတွေ ပွားများနှုန်း မြန်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင် စိုက်ခင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပေါင်းမြက်များခြင်း၊ အပင်သိပ်သည်းလွန်းခြင်းတို့က ပိုးမွှားတွေကို ခိုအောင်းပေါက်ပွားဖို့ အားပေးပါတယ်။ ၃။ အကြံပြုချက်များ: စနစ်တကျစစ်ဆေးပါ: အရွက်တွေကို လိပ်ထားတာတွေ့ရင် အထဲမှာ ပိုးကောင် ရှိ/မရှိ စစ်ဆေးပါ။ *သဘာဝဆေး: သဘာဝပိုးသတ်ဆေး (ဥပမာ- နီမ်ဆီ၊ ငရုတ်သီး၊ ကြက်သွန်ဖြူဖျော်ရည်) ကို ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ သုံးတာ ကောင်းပါတယ်။ ဓာတုဆေး: အကယ်၍ ပိုးကျရောက်မှုနှုန်း များပြားလာပြီဆိုရင်တော့ ပိုးသတ်ဆေး (ဥပမာ- ကလိုပိုင်ရီဖော့စ် သို့မဟုတ် ဆိုင်ပါမီသရင် ပါဝင်တဲ့ဆေးများ) ကို အညွှန်းအတိုင်း အချိုးကျ ပက်ဖျန်းပေးဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ သို့သော် ဆေးဖြန်းတဲ့အခါ ရွက်နောက်ဘက်ထိ ရောက်အောင်၊ အထူးသဖြင့် အရွက်လိပ်ထားတဲ့နေရာတွေထိ ဆေးထိရောက်အောင် ဖြန်းပေးဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ပေါင်းမြက်: စိုက်ခင်းအတွင်း ပေါင်းမြက်တွေကို ရှင်းလင်းပေးထားခြင်းက ပိုးမွှားခိုအောင်းရာနေရာကို လျော့နည်းစေပါတယ်။ တကယ်လို့ ပိုးကောင်ပုံလေး ရိုက်ထားနိုင်ရင် ပိုပြီးသေချာအောင် ခွဲခြားပေးလို့ ရပါသေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဆေးဖျန်းတဲ့အခါ ဆေးတစ်မျိုးတည်းကို အမြဲမသုံးဘဲ ဆေးအမျိုးအစား ပြောင်းလဲသုံးစွဲခြင်းက ပိုးတွေ ဆေးဒဏ်ခံနိုင်ရည် မရှိအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။