ရှားစောင်လက်ပတ်က ဆေးဖက်ဝင်တယ်ဆိုတာသိပြီးကြသလို ဘယ်လောက်ထိအသုံးဝင်တယ်ဆိုတာ ဒီဆောင်းပါးမှာ လေ့လာနိုင်မှာပါရှင်။

ရှားစောင်းလက်ပတ်က ဘဘာဝအလျောက် အလေ့ကျပေါက်ပါသည်။ အညာဒေသများတွင် တွေ့ရများသည်။ နှင်းပန်းမျိုးရင်းဖြစ်ပြီး အရည်ရွှမ်းသော ပင်ပျော့ပင်ငယ်မျိုးဖြစ်သည်။ ၃-၄ နှစ်သားအရွယ်ရှိသောအခါ ရှည်လျားသော ပန်းခိုင်ထွက်လာသည်။ ပန်းခိုင်ထိပ်တွင် နီဝါရောင်ရှိသော ပန်းပွင့်ကလေးများ စုပြုံပွင့်ကြသည်။

ရှားစောင်းလက်ပတ်သည် အေး၏။ ခါး၏။ လေကိုနိုင်၏။ အားကို ဖြစ်စေနိုင်၏။ အရိုးကျိုးဆက်စေနိုင်၏။ ငန်းမန်းကျစေ၏။ ဓမ္မတာကို မှန်စေ၏။

မီးယပ်သွေးစင်ကြယ်စေရန် ရှားစောင်းလက်ပတ်အတွင်းသားကို ပေါက်ပင် ပဥ္စငါးပါးကို ချက်၍ရသော ဆားအနည်းငယ် ဖြူးစားပါက မီးယပ်သွေးစင်ကြယ်စေ၏။

အသဲရောဂါ၊ ကိုယ်ရေဝါရောဂါ၊ အရေပြားရောဂါ၊ ဖျဉ်းရောဂါ၊ ပန်းနာ၊ နူနာတို့၌ များစွာ အကျိုးပြုသည်။

သွေးလုံး၊ လေလုံးများ ပြင်ပသို့ ထုတ်ဆောင်နိုင်ရန် ရှားစောင်းလက်ပတ်အတွင်းသားကို ဝမ်းဗိုက်၌ အုံပေးရ၏။

မျက်စိနာခြင်း၊ ကိုက်ခြင်း၊ ကျိန်းစပ်ခြင်းများဖြစ်လျှင် ရှားစောင်းလက်ပတ်အတွင်းသားကိုကပ်ပေးရ၏။

နားကိုက်၊ နားနာရောဂါအတွက် အတွင်းသားကို မီးဖြင့်နွေးရုံလုပ်ပြီး နားတွင်းသို့ ထည့်ပေးလျှင် ပျောက်ကင်းစေ၏။

သွေးစုနာ၊ အနာစိမ်း၊ အကြိတ်နာများပေါ်တွင် ရှားစောင်းလက်ပတ်ကို ခွဲပြီး စည်းထားပါက အကြိတ်ကြေ ငန်းမန်းကျပြီး ပျောက်ကင်းစေ၏။

ကိုယ်ရေဝါ (Jalindice) ရောဂါများအတွက် အတွင်းသားကို စားပေးလျှင် ဆီးဝမ်းသက်ပြီး ရောဂါပျောက်ကင်းစေ၏။

ရေဖျဉ်းရောဂါအတွက် အတွင်းသားကို လက်ချားမီးပေါက်မှုန့်အနည်းငယ်ဖြူးစားပေးလျှင် ပျောက်ကင်းနိုင်၏။

ဆီးပူ ဆီးအောင့် ဆီးထိုးခြင်း ရောဂါများအတွက် ရှားစောင်းလက်ပတ်အနှစ်ကို ခြစ်ယူပြီး သကြားနှင့် သောက်ပါက ပျောက်ကင်းစေ၏။

ဓမ္မတာမမှန်လျှင် ရှားစောင်းလက်ပတ်ကို ပါးပါးလှီးပြီး ဟင်းခါးချက်စားရ၏။

ရှားစောင်းလက်ပတ်ကို မီးယပ်ချက်ဆေးများတွင် များစွာ အသုံးပြုကြ၏။

ဆေးဖက်လည်းဝင်ပြီး ပေါက်ရောက်မှုလည်းများတဲ့ ရှားစောင်းလက်ပတ်ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချနိုင်ကြပါစေ…..

ရှေးရိုးစဉ်လာမြန်မာ့တိုင်းရင်းဆေးပညာ နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ

ရဲသိဒ္ဓ စာအုပ်မှ ကောက်နုတ်ဖော်ပြသည်။