ကြံသီးနှံခင်းအထွက်နှုန်းမြင့်ရေး အရေးကြီးသည့် သွင်းရေလိုအပ်ချက်

ကြံသီးနှံပညာပေးစာစဉ် - ၅

ကြံသီးနှံအထွက်နှုန်း တိုးမြင့်စေရေးအတွက် အရေးကြီးဆုံး လိုအပ်ချက်ကြီး (၃) ခု ရှိပါသည်။

(၁) အထွက်ကောင်း အရည်အသွေးမီမျိုး
(၂) စိုက်ထယ်ရေးနက်နက်ညက်ညက်နှင့် မြေတွင်းအစိုဓာတ်ကိုနှပ်ထားနိုင်သည့် မြင်းကောင်ရေ ၅၅ အထက် ထွန်စက်ဖြင့်ပြုပြင်ပေးနိုင်သည့်ထယ်ရေး
(၃) အပင်ကြီးထွားမှုအလိုက် သွင်းရေလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရေး တို့ပင်ဖြစ်ပါသည်။

ယခုနောက်ဆုံးအချက် အမှတ်စဉ် (၃) ကို ပြောပါမည်။

ရာသီမီပုံမှန်ကြံစိုက်ချိန်ကာလသည် နိုဝင်ဘာလမှ ဇန်နဝါရီလ(ပြာသိုလ)အတွင်းဖြစ်သည်။ အောက်တိုဘာလ မိုးကုန်အပြီး ထယ်ရေးကွက်လပ်ရှိသောအကွက်တွင် နိုဝင်ဘာလသည် မြေပြင်ရန်သင့်လျော်သည်။ မုတ်သုံမိုးကုန်ပြီးနောက် သင်္ကြန်မိုးမရွာမီအထိကာလအတွင်း အထက်ကဆိုခဲ့သော မြေအစိုဓာတ်ကို ထိန်းထားနိုင်သည့် နှပ်ထယ်ရေးရအောင်ထွန်ယက်ပြီး စိုက်ပျိုးပါမှ ကြံပင်ပေါက်စုံညီကောင်းမွန်ပြီးနွေရာသီကာလကို ဖြတ်သန်းနိုင်ပါမည်။

ကြံပင် ပင်ပွား ပွားစည်းမှုနှေးနေပါက ဧပြီလနှင့်မေလဆန်း၌ သွင်းရေအနည်းဆုံး (၂)ကြိမ်ပေးရန်လိုအပ်သည်။ သို့မှသာ အထွက်နှုန်းကို သိသိသာသာတိုးမြှင့်ပေးနိုင်မည်။ သင်္ကြန်မိုး အလုံအလောက်မရပါက မေလဝက်၌ သွင်းရေထပ်ပေးသင့်သည်။ ရာသီနှင့် ကြံပင်သက်တမ်းကိုချိန်ညှိ၍ လုပ်ဆောင်သင့်ပေသည်။

ကြံသီးနှံသက်တမ်းတစ်ခုလုံး၏ ရေလိုအပ်ချက်ကို ကျွန်တော်သည် ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်တွင် ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင်လည်းကောင်း၊ ပျည်းမနားကြံ သုတေသနဗဟိုခြံတွင် ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင်လည်းကောင်း၊ လိုင်စီမီတာ (ခေါ်) ရေလိုအပ်ချက် တိုင်းတာရေးကိရိယာနှင့် အဆောက်အအုံ (ပုံ-၁) ကိုတည်ဆောက်၍ တိုင်းတာခဲ့ဘူးပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပထမဆုံးစမ်းသပ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။ တစ်နှစ်တာအတွင်း ကြံခင်းကစုပ်ယူသော လစဉ် ရေလိုအပ်ချက်ကို ဇယား(၁) ၌ ဖေါ်ပြထားပါသည်။

ကြံသီးနှံပင်သည် တစ်နှစ်ကာလ၌ ၁,၃၇၃.၄၃ မီလီမီတာ(၅၄ လက်မ) ရေစုပ်ယူ၍ တစ်ရက်လျှင် ၃.၇၅ မီလီမီတာ (၀.၁၅ လက်မ)နှုန်း ရေစုပ်ယူသည်။ ကြံပင်၏ရေလိုအပ်ချက်သည် ဇွန်လတွင်အများဆုံးဖြစ်သော်လည်း မိုးရွာချိန်နှင့်တိုက်ဆိုင်လေ့ရှိသဖြင့် ရေသွင်းရန်မလိုပေ။ သို့သော် မိုးဦးမိုးခေါင်လျှင် ကြံခင်းကို ရေမသွင်းနိုင်ပါက အထွက်နှုန်းကို သိသိသာသာကျဆင်းစေမည်။

ဖေဖေါ်ဝါရီလမှမေလအတွင်း ရေလိုအပ်ချက်သည် ၄၁၆ မီလီမီတာ (၁၆.၄ လက်မ) ရှိနေသည်။ ထိုကာလအတွက် ဧက-ပေ နှင့် တွက်လျှင် ၁.၃၆ ပေ ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ၅.၅ လက်မနှုန်းဖြင့် (၃)ကြိမ် ရေသွင်းသင့်သည်။ ယင်းသို့ ကြံပင်ရေလိုအပ်ချိန်နှင့်အညီ အလုံအလောက်ရေပေးသွင်း၍ မိုးများသောအချိန်တွင် ရေပိုရေလျှံများကို ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး မြေဩဇာအာဟာရဓာတ်ကို အချိုးညီ ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးပါက ကြံပင်အထွက်နှုန်းသည် တစ်ဧကလျှင် ကြံတန် (၄၀ မှ ၆၀) အထိပင်ထွက်ရှိနိုင်ပါသည်။

အထက်ပါရေလိုအပ်ချက်အရ သွင်းရေပမာဏကိုတွက်ချက်မှုသည် ပျဉ်းမနားဒေသအတွက်သာ အကျုံးဝင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကျန်ဒေသများအတွက် ကြံပင်၏ရေလိုအပ်ချက်ကို ခန့်မှန်းလိုပါက ဖေါ်ပြပါ ဇယား-၁ ၌ ကြံပင်ကြီးထွားမှုအလိုက် ရေလိုအပ်ကိန်း (Kc) ကို ဖေါ်ပြထားပါသည်။ ကြံစိုက်ဒေသတစ်ခုနှင့်နီးသော မိုးလေဝသစခန်းမှရနိုင်သော E pan မှ ရေခိုးရေငွေ့ပျံနှုန်း (ETo) ကို လစဉ်ယူ၍ ပေးထားသော Kc နှင့် မြှောက်ယူလျှင် ကြံပင်၏ရေလိုအပ်ချက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ထိုခန့်မှန်းတန်ဖိုးကိုအခြေခံ၍ ကြံစိုက်မြေ အမျိုးအစား၊ ရရှိသောမိုးရေချိန်နှင့် မြေတွင်းအစိုဓာတ် ထိန်းသိမ်းနိုင်မှု၊ ကြံပင်၏ကြီးထွားမှုနှင့် ရွက်အုပ်မိုး (LAI) တို့ကိုချိန်ဆကာ သွင်းရေလိုအပ်ချက်ကို သိရှိနိုင်ပါသည်။

စံသိန်း(စိုက်ပျိုးရေး)

ဆောင်းပါးများ/သတင်းများ ပြန်လည်ကူးယူဖော်ပြလိုပါက "အစိမ်းရောင်လမ်းမှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်" ဟုထည့်ပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။

Farm Link Co.,Ltd ကြော်ငြာ

စပါးစိုက်ပျိုးဖို့ ပြင်နေကြပြီလား? ဒါဆို Farm Link ရဲ့ အထူး special product တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်.. 👉 Erase (အီရေစ့်) က ပေါင်းပင်တွေကို သေစေရုံတင်မကဘဲ နောက်ထပ် ပေါင်းသတ်ဆေး ထပ်ဖျန်းစရာ မလိုလောက်အောင်ကို ပေါင်းပေါက်ရောက်မှုကို ထိထိရောက်ရောက် ဟန့်တားပေးနိုင်ပါတယ်။ 👉 စမတ်သီးစုံဆိုတာ အပင်တိုင်းအတွက် အဓိကအာဟာရNPK (19:7:8)နဲ့ #ဟူးမစ်အက်စစ်တို့ အချိုးကျ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကွန်ပေါင်းဓာတ်မြေဩဇာဖြစ်ပါတယ်။ အဓိကအကျိုးကျေးဇူးတွေအနေနဲ့ကတော့ နိုက်ထရိုဂျင် 19%ပါဝင်တဲ့အတွက် ကလိုရိုဖီးလ်ဖွဲ့စည်းမှုကို အားပေးကာ သီးနှံပင်များ၏အရွက်များစိမ်းလန်းသန်စွမ်းပြီး အစာချက်လုပ်မှုအားကောင်းစေပါတယ်။ 👉 ဆလက်ပလက်စ်ဆိုတာ စပါးဆစ်ပိုး (Rice stem borer) ၊ စပါးရွက်လိပ်ပိုး(Rice leaf folder)၊ စပါးငမြောင်တောင်ပိုး( Rice armyworm) စတဲ့ စပါးဖျက်ပိုးတွေကိုလည်း ၇၀%အထိကို ကာကွယ်နှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ 👉စပါးနှံတွေ ထွက်လာခါမှ ဂုတ်ကျိုးရောဂါကြောင့် အနှံဖြူပြီး ပျက်စီးသွားတာဟာ တောင်သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ။ ဒီဆုံးရှုံးမှုကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးဖို့ဆိုရင် ရှူးဝါး ကိုသာ သတိရလိုက်ပါ။ 👉စပါးခင်းမှာ ရွက်ဖျားဝါပြီး မီးလောင်သလို အကွက်လိုက်ဖြစ်ကာ တဖြည်းဖြည်းခြောက်လိုက်လာပြီဆို အဲ့ဒါကိုဖြုတ်လောင်ခြင်း (hopper burn)လို့ခေါ်ပါတယ်။ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဆိုးဆိုးရွားရွာကျရောက်ပါက အထွက်နှုန်းကို ရာနှုန်းပြည့်ထိ ဆုံးရှုံးစေနိုင်တာတာကို ဗိုက်တာဂရိုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ