လီမွန်ဗာဘင်းနား

လီမွန်ဗာဘင်းနားပင်ကို အရွက်နှင့်ရိုးတံကိုစားသုံးရပြီး၊ အပင်အမြင့် ၆ပေနှင့် အကျယ်၆ပေရှိသည်။ လီမွန်ဗာဘင်းနားပင်၏မူရင်းဒေသမှာ ချီလီနိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ စူးရှသော ပြင်းထန်သည့် သံပရာအနံ့ (အရသာ) ရှိသည်။ ၁၈ ရာစုနှစ်ကတည်းက လီမွန်ဗာဘင်းနားပင်မှ ရေမွေးသုံးရနံ့အဆီကို ထုတ်ယူသုံးစွဲကြသည်။ အရွက်ကိုဆော့စ်၊ သားငါးကိုဒရက်ဆင်၊ ရေနွေးကြမ်း (အရွက်ပြုတ်ရည်)၊ ဖျော်ရည်၊ ရှာလကာရည်၊ သစ်သီးအချိုပွဲ၊ ဂျယ်လီ၊ ကိတ်မုန့်၊ ရေခဲမုန့်စသည်များတွင် ထည့်၍သုံးကြသည်။

အပင်၏အကိုင်းများသည် အနွယ်ကဲ့သို့ သေးငယ်ပြီး၊ အစိမ်းနုရောင်အရွက်များနှင့် ဖုံးအုပ်နေသည်။ အရွက်များသည် ၃လက်မရှည်ပြီး လက်မဝက်ကျယ်သည်။ အေးသောဆောင်းရာသီတွင် အရွက်ကြွေကျပြီး၊ အအေးပေါ့သောရာသီရှိသည့်ဒေသတွင် အမြဲစိမ်းတစ်ဝက်တစ်ပျက်(Semievergreen) ဖြစ်သည်။ ပန်းပွင့်များသည် သေးငယ်ပြီး၊ အဖြူနှင့် အပြာရောင်ဖြစ်သည်။ ရေပန်းကဲ့သို့ အဖျား၌ဖြာ၍ထွက်ကြသည်။

စိုက်ပျိုးခြင်း

နွေဦးပေါက်တွင် မြေဆီလွှာအပူဓာတ်ရှိသောအခါ စိုက်ပျိုးရသည်။ နေရောင်ခြည် အပြည့်အဝရသောနေရာ၊ မြေသြဇာသင့်တင့်ပြီး၊ ရေထုတ်ကောင်းသောမြေကွက်တွင် စိုက်ပျိုးရသည်။ နံရံကိုကပ်၍ အပြားလိုက်တက်စေရန် သို့မဟုတ် ရာဇမတ်ကွက်ပေါ်တက်စေရန် သို့မဟုတ် အလယ်တွင် တိုင်စိုက်၍တက်စေရန် အကိုင်းများကို ဖြတ်ပေးရသည်။

ဆောင်းရာသီတွင် အအေးဒဏ်မှ ကာကွယ်ထားခြင်းဖြင့် သစ်ပင်သည် အမြဲစိမ်းလန်းနေမည်ဖြစ်သည်။ ဆောင်းရာသီ အအေးဓာတ်ဖြင့် အရွက်များ ကြွေနိုင်သည်။ နွေဦးပေါက်ရာသီတွင် အပင်ပုံစံကိုထိန်းသိမ်းထားရန် ကိုင်းဖြတ် (ခေါင်နှိမ်) ပေးရသည်။ အကိုင်းနုစဉ် ဖြတ်တောက်၍ မျိုးပွားရသည်။

ရိတ်သိမ်းခြင်း

လိုအပ်သလို အရွက်ကိုခူးယူသုံးစွဲနိုင်သည်။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်သုံးသောအခါ အရွက်ကြမ်းများကို နုတ်နုတ်စင်းရသည်။ အခြောက်ခံ၍ သိုလှောင်ရသည်။

ပိုးမွှားရောဂါ

ပိုးမွှားနှင့်ရောဂါအနည်းငယ်သာ ကျရောက်တတ်သည်။

ဒေါက်တာချစ်၏ စားဖို့ စိုက်စို့ ဈေးကွက်တိုးချဲ့ဗျို့ အတွဲ(၂) စာအုပ်မှ ကောက်နုတ်ဖော်ပြပါသည်။

(ဆောင်းပါးများ/သတင်းများ ပြန်လည်ကူးယူဖော်ပြလိုပါက "အစိမ်းရောင်လမ်းမှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်" ကို ထည့်ပေးရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်)

Farm Link Co.,Ltd ကြော်ငြာ

စပါးစိုက်ပျိုးဖို့ ပြင်နေကြပြီလား? ဒါဆို Farm Link ရဲ့ အထူး special product တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်.. 👉 Erase (အီရေစ့်) က ပေါင်းပင်တွေကို သေစေရုံတင်မကဘဲ နောက်ထပ် ပေါင်းသတ်ဆေး ထပ်ဖျန်းစရာ မလိုလောက်အောင်ကို ပေါင်းပေါက်ရောက်မှုကို ထိထိရောက်ရောက် ဟန့်တားပေးနိုင်ပါတယ်။ 👉 စမတ်သီးစုံဆိုတာ အပင်တိုင်းအတွက် အဓိကအာဟာရNPK (19:7:8)နဲ့ #ဟူးမစ်အက်စစ်တို့ အချိုးကျ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကွန်ပေါင်းဓာတ်မြေဩဇာဖြစ်ပါတယ်။ အဓိကအကျိုးကျေးဇူးတွေအနေနဲ့ကတော့ နိုက်ထရိုဂျင် 19%ပါဝင်တဲ့အတွက် ကလိုရိုဖီးလ်ဖွဲ့စည်းမှုကို အားပေးကာ သီးနှံပင်များ၏အရွက်များစိမ်းလန်းသန်စွမ်းပြီး အစာချက်လုပ်မှုအားကောင်းစေပါတယ်။ 👉 ဆလက်ပလက်စ်ဆိုတာ စပါးဆစ်ပိုး (Rice stem borer) ၊ စပါးရွက်လိပ်ပိုး(Rice leaf folder)၊ စပါးငမြောင်တောင်ပိုး( Rice armyworm) စတဲ့ စပါးဖျက်ပိုးတွေကိုလည်း ၇၀%အထိကို ကာကွယ်နှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ 👉စပါးနှံတွေ ထွက်လာခါမှ ဂုတ်ကျိုးရောဂါကြောင့် အနှံဖြူပြီး ပျက်စီးသွားတာဟာ တောင်သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ။ ဒီဆုံးရှုံးမှုကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးဖို့ဆိုရင် ရှူးဝါး ကိုသာ သတိရလိုက်ပါ။ 👉စပါးခင်းမှာ ရွက်ဖျားဝါပြီး မီးလောင်သလို အကွက်လိုက်ဖြစ်ကာ တဖြည်းဖြည်းခြောက်လိုက်လာပြီဆို အဲ့ဒါကိုဖြုတ်လောင်ခြင်း (hopper burn)လို့ခေါ်ပါတယ်။ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဆိုးဆိုးရွားရွာကျရောက်ပါက အထွက်နှုန်းကို ရာနှုန်းပြည့်ထိ ဆုံးရှုံးစေနိုင်တာတာကို ဗိုက်တာဂရိုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ