အသီးတစ်ထောင်/အဖီးတစ်ရာ ငှက်ပျောခိုင်

က်ပျောတစ်ခိုင်ကနေ ငှက်ပျောသီးပေါင်း ရာထောင်ချီပြီး ပြွတ်သိပ်ကျပ်နေအောင် သီးတဲ့ ငှက်ပျောမျိုးတစ်မျိုးရဲ့ ဓာတ်ပုံကို Facebook မှာ တင်နေကြ၊ Share နေကြတာ မကြာခဏဆိုသလို တွေ့ရပါတယ်။

အမှတ်မထင်ဘဲ ဒီငှက်ပျောခိုင်နဲ့ ပတ်သက်လို့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်တင်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဓာတ်ပုံကလည်း လှလှပပ အနားကွပ်တွေနဲ့ပါ။ အပင်ရဲ့ ဝန်းကျင်ပတ်ပတ်လည်မှာ ရာဇမတ်ကာထားတာတောင်တွေ့သလို ဓာတ်ပုံပေါ်မှာလည်း စာသားတွေက “မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ ခြေတော်ရာစက် (၁၀၈) ကွက် ဗုဒ္ဓစက် ကိုးနဝင်းကြေ ထူးဆန်းဖွယ် ငှက်ပျောပင်ကြီး၊ မဟာဗောဓိ တစ်ထောင်” လို့ ရေးထားတာတွေ့ရတယ်။ ဓာတ်ပုံရဲ့အနေအထားကိုကြည့်ရတာကတော့ ဒီအပင်ဟာ ထူးဆန်းအံ့ဖွယ်ဖြစ်ပြီး တန်ခိုးရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးလို့ ယူဆကြပုံရပါတယ်။ တစ်ခုခုအကျိုးတစ်စုံတရာ ရှိမယ်ထင်လို့ အဆောင်သဘောမျိုးလား၊ ကိုးကွယ်ရာအဖြစ် သဘောထားတာလားတော့ မသိပါဘူး။

တကယ်တော့ ဒီငှက်ပျောမျိုးဟာ ပုံမှန်ကနေ ထူးကဲပြီး ဖြစ်လာတာ မဟုတ်သလို ဘာဖြစ်ရပ်ဆန်းအံ့ဖွယ်မှလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္ဘာမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးဖြစ်တဲ့ ငှက်ပျောမျိုးတွေထဲက ငှက်ပျောမျိုးစိတ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပုံမှန်တွေ့မြင်နေကြ ငှက်ပျောသီးခိုင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ သီးနေတာဖြစ်တဲ့အတွက် မသိသေးတဲ့သူတွေအတွက် အထူးအဆန်းတော့ ဖြစ်မိကောင်း ဖြစ်မိကြမှာပါပဲ။

ဒီအပင်ရဲ့ မြန်မာနာမည်တွေကတော့ သုံးမျိုးတွေ့ရပါတယ်။ အသီးအလုံးအရေအတွက်ကြည့်ပြီး အသီးတစ်ထောင်ငှက်ပျော လို့ ခေါ်ကြသလို အဖီးအရေအတွက်ကိုကြည့်ပြီး အဖီးတစ်ရာငှက်ပျော လို့လည်း ခေါ်ကြပါတယ်။ တချို့လည်း ငှက်ပျောခိုင်ကြီးဟာ ရှည်ပြီး ဆင်နှာမောင်းပုံဖြစ်နေလို့ ဆင်နှာမောင်းငှက်ပျော လို့ ခေါ်သူတွေလည်း ရှိပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်အမည်ကတော့ Thousand Fingers Banana လို့ခေါ်ပြီး သူ့ရဲ့ ရုက္ခဗေဒအမည်ကတော့ Musa chiliocarpa ဖြစ်ပါတယ်။ AAB အုပ်စုမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ Thousand Fingers Banana ဆိုတဲ့ အမည်ကိုတော့ ၁၆၈၇ ခုနှစ်မှာ ပြင်သစ်သံတမန် Simon de la Loubere ဆိုသူက သူရဲ့ အယုဒ္ဓယသို့ ခရီးသွားမှတ်တမ်းမှာ စတင်သုံးစွဲခဲ့တယ်လို့ Webpage တစ်ခုမှာ ဖော်ပြထားတာ တွေ့ရပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံဟာ ငှက်ပျောမျိုးတွေရဲ့ မူရင်းဒေသဖြစ်တာကြောင့် ဒီငှက်ပျောမျိုးကိုလည်း မြန်မာအပါအဝင် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံတွေမှာ တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ငှက်ပျောပင်ဟာ ၈-၁၂ ပေအထိ အမြင့်ရှိပြီး ငှက်ပျောခိုင်ဟာ ပျမ်းမျှ ၅-၇ ပေခန့်ရှည်ပြီး ငှက်ပျောဖူးဟာ မြေကြီးထိသည်အထိ သီးခိုင်ထွက်တတ်ပါတယ်။ အသီးရဲ့ အရွယ်အစားဟာ ၁ လက်မ၊ ၁ လက်မခွဲ လောက်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်ငှက်ပျောသီးတွေလိုပဲ အစေ့မပါ ပါဘူး။ အနံ့အရသာ ချိုမွှေးပြီး စားလို့ရပါတယ်။

မျိုးပွားစိုက်ပျိုးချင်ရင်တော့ အခြားငှက်ပျောမျိုးတွေလိုပဲ သားတက် (Sucker) ကို ခွဲပြီး စိုက်လို့ ရပါတယ်။

ဒီငှက်ပျောမျိုးကို အခြားတိုင်းပြည်များမှာတော့ ပန်းခြံတွေမှာ မြေယာအလှဆင်ခြင်း (Landscaping) အတွက် အလှစိုက်ငှက်ပျောမျိုး (Ornamental Banana) အဖြစ် အသုံးများပြီး ရုက္ခဗေဒဥယျာဉ် (Botanical Garden) တွေမှာ အပင်မျိုးစိတ်များပြသရာ (Plant Species Display) မှာ တွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ တချို့နိုင်ငံတွေမှာတော့ အသီးဟာ အရွယ်အစားသေးပြီး ချိုမွှေးတာကြောင့် စားသောက်ဆိုင်၊ ဟိုတယ်တွေမှာ အချိုပွဲငှက်ပျော (Dessert Banana) အဖြစ် အသုံးပြုကြကြောင်း ဗဟုသုတဖြစ်ဖွယ် မျှဝေရေးသားလိုက်ပါတယ်။ ။

ဟန်ဖြိုးအောင် (ဥယျာဉ်ခြံ)

25-7-2014

Farm Link Co.,Ltd ကြော်ငြာ

စပါးစိုက်ပျိုးဖို့ ပြင်နေကြပြီလား? ဒါဆို Farm Link ရဲ့ အထူး special product တွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်.. 👉 Erase (အီရေစ့်) က ပေါင်းပင်တွေကို သေစေရုံတင်မကဘဲ နောက်ထပ် ပေါင်းသတ်ဆေး ထပ်ဖျန်းစရာ မလိုလောက်အောင်ကို ပေါင်းပေါက်ရောက်မှုကို ထိထိရောက်ရောက် ဟန့်တားပေးနိုင်ပါတယ်။ 👉 စမတ်သီးစုံဆိုတာ အပင်တိုင်းအတွက် အဓိကအာဟာရNPK (19:7:8)နဲ့ #ဟူးမစ်အက်စစ်တို့ အချိုးကျ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကွန်ပေါင်းဓာတ်မြေဩဇာဖြစ်ပါတယ်။ အဓိကအကျိုးကျေးဇူးတွေအနေနဲ့ကတော့ နိုက်ထရိုဂျင် 19%ပါဝင်တဲ့အတွက် ကလိုရိုဖီးလ်ဖွဲ့စည်းမှုကို အားပေးကာ သီးနှံပင်များ၏အရွက်များစိမ်းလန်းသန်စွမ်းပြီး အစာချက်လုပ်မှုအားကောင်းစေပါတယ်။ 👉 ဆလက်ပလက်စ်ဆိုတာ စပါးဆစ်ပိုး (Rice stem borer) ၊ စပါးရွက်လိပ်ပိုး(Rice leaf folder)၊ စပါးငမြောင်တောင်ပိုး( Rice armyworm) စတဲ့ စပါးဖျက်ပိုးတွေကိုလည်း ၇၀%အထိကို ကာကွယ်နှိမ်နင်းနိုင်ပါတယ်။ 👉စပါးနှံတွေ ထွက်လာခါမှ ဂုတ်ကျိုးရောဂါကြောင့် အနှံဖြူပြီး ပျက်စီးသွားတာဟာ တောင်သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ။ ဒီဆုံးရှုံးမှုကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးဖို့ဆိုရင် ရှူးဝါး ကိုသာ သတိရလိုက်ပါ။ 👉စပါးခင်းမှာ ရွက်ဖျားဝါပြီး မီးလောင်သလို အကွက်လိုက်ဖြစ်ကာ တဖြည်းဖြည်းခြောက်လိုက်လာပြီဆို အဲ့ဒါကိုဖြုတ်လောင်ခြင်း (hopper burn)လို့ခေါ်ပါတယ်။ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဆိုးဆိုးရွားရွာကျရောက်ပါက အထွက်နှုန်းကို ရာနှုန်းပြည့်ထိ ဆုံးရှုံးစေနိုင်တာတာကို ဗိုက်တာဂရိုကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်တာပါ